3 تلاش و عظمت علمى 1 . مرحوم استاد على احمدى : بنده نخستين شاگرد علّامه طباطبائى در قم بودم . ايشان ابتدا تنها استاد ما بود ، امّا كم‌كم شاگردهايشان زياد شدند و شاگردان ، او را از من گرفتند . علماى مستعد و علاقه‌مندتر ، نسبت به آقا طباطبائى بخيل‌تر از من شدند و بيش از من از وجود ايشان استفاده كردند . يك دوره ، حدود سه - چهار سال كفاية الاصول را نزد ايشان خواندم . اين درس ايشان در حدّ سطح نبود ، امّا خارج مفصل هم محسوب نمىشد . « 1 » پنج‌شنبه‌ها و جمعه‌ها هم خدمت ايشان تقويم و نجوم مىخواندم . گاهى شب‌ها همراه ما بيرون شهر مىآمد و ستاره‌ها را نشان مىداد ؛ مىگفت : « اين ستارهء جدى است و اين ستاره چه نام دارد و . . . » مدّت چهار - پنج سال خدمت ايشان بودم . از صبح تا ظهر

--> ( 1 ) . مرحوم علّامه ، در اصول فقه ، شاگرد اصولى بزرگ ، مرحوم محمّد حسين اصفهانى و ديگران بودند و حاشيه دقيق ايشان بر كفاية الاصول هم نشانگر جايگاه بلندشان در اين علم است و مفصّل تدريس نكردن اصول فقه از سوى ايشان ، به ديدگاه خاص آن مرحوم دربارهء اين علم بازمىگشت . براى توضيح اين ديدگاه ر ك . به : تفرّج صنع ، ص 398 و سپس جرعه‌هاى جانبخش ، ص 174 .