استاد امجد بيان مىكند كه « حال مرحوم علّامه ، با شنيدن نام آية اللّه قاضى دگرگون مىشد . » با اين‌كه دربارهء آن آبروى اهل سلوك و معرفت ، مرحوم آية اللّه قاضى ، بسيار گفته و نوشته‌اند ، امّا هنوز ناگفته‌ها فراوان است . كلام جناب امجد ، بهانه‌اى است بر اين‌كه ما هم با بيان چند نكتهء گفته و ناگفته از آن عارف فرزانه متبرّك شويم : الف - حضرت امام خمينى - رضوان اللّه عليه - دربارهء مرحوم قاضى مىفرمودند : « قاضى كوهى بود از عظمت و مقام توحيد » « 1 » همچنين هنگامى كه سال‌ها پيش از قيام خود ، به زيارت امامان مدفون در عراق مشرّف شدند ، به ديدن مرحوم آية اللّه قاضى نيز رفتند . پس از ملاقات ايشان و اتفاقات جالبى كه در مجلسشان رخ داد ، و حاكى از تصرّفات لطيف آية اللّه قاضى بود ، در پاسخ اين سؤال كه « آقا قاضى را چگونه يافتيد ؟ » فرمودند : « من ايشان را فردى بسيار بزرگ يافتم ؛ بزرگ‌تر از آن‌كه فكرش را مىكردم . » « 2 » ب - روزى در نجف اشرف يكى از شاگردان قوچانى مرحوم قاضى پشت سر آقا قاضى بر جنازه‌اى نماز مىخواندند . هنگام نماز ، جمله‌اى بس شگفت از مرحوم قاضى شنيد كه با شنيدن آن ، بسيار ترسيد و ديگر نتوانست در محضر حضرت آية اللّه قاضى بماند . رحل خود را برداشت و پنهانى نجف را ترك كرده و به ايران برگشت و طريقهء توحيد و معرفت نفس را رها كرده و ديگر راهى جز زهد و مراقبه نپيمود ! . . .

--> ( 1 ) . روح مجرّد ، صص 285 و 286 ( به نقل از مرتضى مطهرى ) . ( 2 ) . مجلهء دانش‌پژوه ، ارديبهشت و خرداد 1381 ، ص 18 ( به نقل از كتاب برداشت‌هايى از سيرهء امام خمينى ، ج 3 ، صص 146 - 149 ) داستان ملاقات امام با آية اللّه قاضى ، به گونهء ديگرى هم نقل مىشود ( رك به : كرامات معنوى ، صص 8 و 9 ) كه در هردو روايت ، عنصر مشترك ، اشارهء آية اللّه قاضى به آيندهء امام راحل و قيام ايشان است . آية اللّه قاضى پيشگويى شگفتى هم دربارهء آيندهء انقلاب اسلامى كرده‌اند كه آن هم به دو شكل نقل شده است : نقلى اميدبخش و نقلى بيم‌زا !