قرآن ، عامل محرّك تاريخ و ايجاد تحوّل در ميان ملل و جوامع اسلامى ، تغيير و تحوّل درونى است ، چنان‌كه قرآن به صراحت از آن ياد مىكند : « إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ » ، به آن تمسك جست و حيات فكرى و اجتماعى خود را با آن پيوند زد . اين اقبال به طور طبيعى در دل شاگردان ايشان هم جوانه زد و ريشه دوانيد ؛ تا اين‌كه امروز علاوه بر تدريس ، شاهد پيدايش و توليد و تاليف تفاسير بىشمار در حوزه‌هاى علمى شيعه و تهيهء دانش‌نامه‌ها و مجلات تخصصى قرآنى هستيم كه بىترديد ثمرهء احياى انديشه قرآنى توسط علامه طباطبايى است . س : ظاهراً علامه توجه جدّى به توليد در حوزهء فلسفه هم داشتند ؟ ج : در واقع علامه طباطبايى نخست با تشكيل جلسات ويژهء دروس فلسفى براى گروه معدودى از فضلاى نامدار حوزه ، سپس تدريس رسمى بر شاگردان برجسته و فرهيخته در اين رشته ، به توليد فلسفه پرداخت و نسل جوان و طلاب جديد حوزه را كه ما هم جزوشان بوديم ، وارد عصر حكمت‌خوانى و فلسفه‌دانى كرد . در همين راستا علامه به تدريس و تأليف مباحث « اصول فلسفه و روش رئاليسم » و سپس چاپ و نشر مجموعهء آن ، با توضيحاتى از شهيد مرتضى مطهرى ، اقدام كرد كه علاوه بر حوزه‌ها ، آثار مثبت فراترى در دانشگاه‌ها هم يافت و در خنثى نمودن آثار توسعه و نشر ادبيات و فلسفه ماترياليستى در كشور ، خوش درخشيد و نسل جوان دانشگاهى را از پيمودن كژراهه بازداشت . از جمله اين هدايت‌شدگان حتى در سنين بالا ، احسان طبرى ، ايدئولوگ و فيلسوف حزب توده بود كه به اعتراف خود ،