و يا مقالاتى را ادغام كرده و سپس آنها را به عنوان تأليف ؟ ! و يا گفت‌وگو با مرحوم استاد علامه - با نام جديد انتخابى خود ! - منتشر ساخته‌اند و اين امر ، بىترديد دور از اخلاق و روش علمى و آكادميك است . . . اصولًا بايد هر مطلبى كه از استاد نقل مىگردد ، به طور مشخص با تعيين منبع و مرجع اصلى آن نقل شود و درج مطالب و يا نقل آنها به صورت پرسش و پاسخ و يا به هر شكل ديگرى كه از خود استاد نيست ، در واقع به ايجاد نوعى هرج و مرج در شناخت آثار و انديشه‌هاى استاد ، منجر مىگردد . . . البته ترديدى در حسن‌نيّت و قصد خدمت اغلب اين دوستان محترم نيست ، ولى روش كار تحقيقى - علمى بايد در اين زمينه‌ها حتماً مراعات شود ، تا خداى ناكرده بعضى از عناصر فرصت‌طلب و بدون صلاحيت علمى و اخلاقى ، با سوءاستفاده از نام و آثار علامه ، كتاب يا مطلبى را عرضه نكنند كه از ايشان نيست و بلكه اقتباسى ناقص ، همراه با نظريات گردآورنده يا حتى ناشر ! است . . . اميدوارم كه اين تذكار برادرانه مورد توجه كسانى قرار گيرد كه قصدى جز خدمت به استاد و نشر انديشه‌هاى قرآنى ايشان ندارند كه خداوند در قرآن مىفرمايد : « وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ » . در پايان يادآورى چند نكته هم ضرورى است : اولًا : ما در مقدمهء خاصّ اغلب اين آثار ، به تناسب موضوع كتاب ، مطالبى آورده‌ايم كه مىتواند در معرفى اين آثار ، مفيد باشد . ثانياً : در يك مورد ، مقدمهء ما به طور تكرارى نقل شده است ( مقدمهء شيعه و رسالت تشيّع ) كه ضرورت آن نخست از فاصلهء طولانى نشر اين دو