ملاصدرا را . . . و علامه طباطبايى كه يك فيلسوف صدرايى است با تعريف خود ، كمر فلسفه را شكسته است و فقط مىماند اين استاد كه نه تنها همه مسايل بغرنج و لا ينحل فلسفى را حل مىكند ، بلكه مسايل مربوط به جامعه و دولت و سياست و اپوزيسيون و غيرهم را هم يك‌جا حل مىكند ! البته ما با نقد علمى - منطقى افكار ملاصدرا و علامه طباطبايى و ديگر شخصيت‌هاى قديم و جديد ، موافقيم ، اما بين « نقد » و « هجمه » تفاوت‌هاى بسيارى است كه بىترديد اين استاد محترم بايد با آن آشنا باشد و گرنه چگونه مىتواند « كل ملاصدرا » را نقد كند ؟ . . . متأسفانه كتاب‌هاى مورد اشاره استاد محترم ، اكنون در اختيار ما نيست و در يك يادداشت كوتاه هم به طور طبيعى نمىتوان توضيحى درباره محتواى يك تحقيق نهصد صفحه‌اى ، ارائه كرد ، ولى انتظار ما آن است كه ايشان و اساتيد ديگر به خاطر عدم دعوت به « انجمن فلسفه » و « فرهنگستان » و يا گله‌مندى از مسايلى كه براى ايشان پيش آمده است ، حق و حقيقت را مورد هجمه قرار ندهند كه دعوت خداوند در قرآن مجيد ، « جدال به احسن » است نه به انتقام و ادعا و حمله و هجمه در پوشش نقد و ردّ ! * آيا فقط جناب دكتر يثربى است كه استاد علامه طباطبايى را مورد نقد تهاجمى قرار داده است ؟ نه متأسفانه ! هم‌زمان با بداخلاقىها و بىتقوايىهائى بىشمار در محافل سياسى و درباره شخصيت‌هاى تأثير گذار معاصر روبرو هستيم و در جايى كه طبق روايات صحيح ، اهانت به يك مؤمن موجب « لرزش عرش الرب » مىگردد ، متأسفانه اكنون نوبت به اساطين علم و تقوى ،