حكمت و عرفان رسيده و بعضى از دوستان پا را خيلى فراتر از گليم خود نهاده و بر شخصيت‌هاى برجسته و فرهيخته و نمادهاى فلسفه و عرفان و شارحان حكمت متعاليه در پوشش به اصطلاح « نقد » علمى ، اما با ادبياتى به دور از موازين منطقى و عقلى اهانت روا داشته‌اند و به بهانه زير سؤال بردن فلسفه در فضاى رسانه‌اى - ژورناليستى ، از نقد علمى - منطقى طبق روش‌هاى معقول ، به كلى فاصله گرفته‌اند . سطورى از افاضات اين دوستان را نقل مىكنيم : « . . . قطعاً اگر مرحوم طباطبايى و مطهرى مىدانستند موضوع فلسفه ماده اوليه است هيچ‌گاه بحث فلسفه اسلامى را مطرح نمىكردند . فسلفه اسلامى آكنده از التقاط است و نمىتواند نجات‌بخش باشد : حكمت متعاليه صدرايى هزار و يك اشكال در آن هست . ملاصدرا علم كلام و عرفان و فلسفه را جمع كرد و گفت اين حكمت متعاليه است . اگر كسى بگويد انقلاب ما صدرايى بوده يعنى مىگويد انقلاب ما اسلامى نبوده و اين توطئه خطرناكى است و خائن است كسى كه بخواهد جا بيندازد كه انقلاب ما ، صدرايى بوده است . حكمت متعاليه از چه مىآيد ، از انتقال علم حصولى به علم حضورى ، اين شد دين ؟ اگر شما سرتاسر بدايه و نهايه مرحوم طباطبايى را بخوانيد به ايمانتان اضافه مىشود ؟ تقواى الهى و قرآنى در حكمت متعاليه و انديشه ملاصدرا ، فراموش شده است . اين حجم چند صد هزار دقيقه‌اى تلويزيونى آقاى جوادى يك نفر بگويد در جامعه اثرش چه بوده است ؟ اسفار اربعه ملاصدرا ريشه در افكار افلاطون دارد و