و گناهت را عفو فرمايد ، تو برترِ آنانى و آن كه بر تو ولايت دارد از تو برتر است ، و خدا از آن كه تو را ولايت داد بالاتر . و او ، ساختن كارشان را از تو خواست و آنان را وسيلت آزمايش تو ساخت و خود را آماده جنگ با خدا مكن كه كيفر او را نتوانى يافت . و در بخشش و آموزش از او بى نيازى نخواهى يافت و بر بخشش پشيمان مشو و بر كيفرشادى مكن و به خشمى كه توانى ، خود را از آن برهانى ، مشتاب و مگو مرا گمارده‌اند و من مىفرمايم و اطاعت امر را مىپايم . چه ، اين ، كار دل را سياه كند و دين را پژمرده و تباه و موجب زوال نعمت است و نزديكى بلا و آفت . و اگر قدرتى كه از آن برخوردارى ، نخوتى در تو پديد آرَد و خود را بزرگ بشمارى ، بزرگى حكومت پروردگار را كه برتر از تو است بنگر . كه چيست و قدرتى را كه بر تو دارد و تو را برخود آن قدرت نيست ، كه چنين نگريستن سركشىِ تو را مىخواباند و تيزى تو را فرو مىنشاند و خِرَد رفته ات را به جاى ، باز مىگرداند . بپرهيز كه در بزرگى فروختن ، خدا « 1 » را هم‌نبرد خوانى و در كبريا و عظمت خود را همانند او ، دانى كه خدا هر كسى را خوار مىسازد و هر خودبينى را بىمقدار . دادِ خدا و مردم و خويشاوندان نزديكت را از خود بده و آن كس را كه از رعيت خويش دوست مىدارى ، كه اگر دادِ آنان را ندهى ، ستم‌كارى و آن كه بر بندگان خدا ستم كند ، خدا به جاى بندگانش ، دشمن او بود « 2 » و آن را كه خدا دشمن گيرد ، دليل وى را نپذير و او ، با خدا سرِ جنگ دارد تا آن گاه كه باز گردد و توبه آرَد . و هيچ چيز چون بنياد ستم نهادن ، نعمت را دگرگون ندارد و كيفر او را نزديك نيارد كه خدا شنواى

--> ( 1 ) . با او مخالفت كن نه از طريق اعمال نافرمانى و سرپيچى . ابن ابى الحديد ، ج 17 ، ص 35 . . ( 2 ) . خدا را عبادت كن كه بر تو واجب ساخته و از طريق درخواست هايى از طريق عقل و سنّت از تو خواسته است ؛ ابن ابىالحديد ، ج 17 ، ص 35 . .