مهربانى داشتى و نظر لطف و احسان ، مرا در دور سلطنت پيشوايان كفر و ضلالت كه عهد تو را شكستند و رسولانت را تكذيب كردند به دنيا نياوردى . « 1 » و ليكن زمانى به وجود آوردى كه از بركت پيشواى توحيد ، حضرت خاتم پيغمبرانت مقام هدايت كه در علم ازليت مقرر بود بر من ميسر فرمودى و در اين عصر هدايت ، مرا پرورش دادى و از اين پيش هم پيوسته با من نيكويى و مهربانى كردى و به نعمت فراوانم متنعم ساختى . تا آن‌گاه كه آفرينشم به مشيتت از آب نطفه فرمودى « 2 » و در ظلمات سه گانه در ميان لحم و دَم مسكن دادى . « 3 » نه مرا از كيفيت خلقتم آگاه ساختى « 4 » و نه كارى در آفرينشم به من واگذار كردى تا آن‌كه مرا بر آن رتبه معرفت و هدايات علم ازلى با خِلقتِ كامل و آراسته به دنيا آوردى . در گهواره كه كودكى ناتوان بودم مرا نگه داشتى و از شير مادر غذايى گوارا روزىام كردى و دل‌هاى دايگان را به من مهربان ساختى . مادران مهربان را براى محافظتم از آسيب جن و شيطان برگماشتى و از عيب و نقصان خلقتم پيراستى . به هر حال بسى بلند مرتبه خداى مهربانى ! پس آن‌گاه كه زبانم به سخن گشودى و

--> ( 1 ) . گناه شكستن عهد خدا ، اغلب در قرآن توصيف شده است ؛ براى مثال در بقره ، آيه 27 : « كسانى كه عهد خدا را پس از محكم بستن مىشكنند . . . ايشان به حقيقت زيان‌كارند . و تكذيب كردن پيامبران اغلب از بزرگ‌ترين گناهان اقوام گذشته شمرده ؛ براى مثال در فرقان ، آيه 37 : « و قوم نوح چون رسولان حق را تكذيب كردند . . . » . ( 2 ) . مقايسه شود با قيامت ، آيه 36 - 37 : « آيا انسان گمان مىكند بى هدف رها مىشود ؟ آيا آدمى قطره آب نطفه نبودكه ( در رَحِم ) ريزند ؟ . ( 3 ) . نك : زمر ، آيه 16 : « و شما را در شكم مادرانتان آفرينشى بعد از آفرينش ديگر در ميان تاريكىهاى سه‌گانه ( مشيمه ، رَحِم و بطن ) مىبخشد . » . ( 4 ) . مقايسه شود با كهف ، آيه 51 : « من هرگز در وقت آفرينش آسمان‌ها ، زمين و ياخلقت خودشان آن‌ها حاضر وگواه نساختم . . . . » .