مؤلف گويد : « نسائى » در [ صحيح 1 / 261 ] در باب گريستن بر ميّت ، مختصرى از اين حديث را ذكر كرده و چنين گفته است : هنگامى كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله درگذشت ، فاطمه عليها السّلام گريست و سوگوارى نمود و فرمود : « اى پدر ! با رفتن از اين دنيا ، به خدا نزديكتر شدى و ما رحلت تو را به « جبرئيل » تسليت مىگوئيم و يقين داريم كه بهشت برين منزل هميشگى توست » . « حاكم » اين حديث را در [ مستدرك 3 / 59 ] آورده و عبارات « نسائى » را متذكر شده است و صحت آن را با توجه به شرطى كه « بخارى » و « مسلم » براى صحت حديث دارند ، اعلام نموده است . « احمد حنبل » هم در [ مسند 3 / 197 ] به همان الفاظ بسنده كرده است . « ابن سعد » در [ طبقات 2 / 83 ] به نقل آن پرداخته و عبارات « بخارى » را متذكر شده است و « خطيب بغدادى » هم در [ تاريخ بغداد 6 / 262 ] آن را نقل كرده و عبارات « بخارى » را آورده است و اضافه مىكند : هنگامى كه فاطمه عليها السّلام رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله را در نهايت ناراحتى مشاهده كرد ، سر مبارك را به سينه چسبانيد و شيون نمود و عباراتى را - كه ترجمه شد - بيان كرده است . [ صحيح ابن ماجه ] در ابواب جنازه‌ها در باب وفات و دفن آن حضرت ، به سند خود ، از « حمّاد بن زيد » از « ثابت » از « انس » روايت مىكند ، هنگامى كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله قبض روح شد ، فاطمه عليها السّلام - كه در بالين آن حضرت حضور داشت - نوحه سرائى كرد و گفت : اى پدر ! رفتى و ما رفتن تو را از اين دنيا ، به « جبرئيل » تسليت مىگوئيم و مىدانيم به خداى خويش نزديكتر شدى . اى پدر ! بهشت فردوس جايگاه توست و تو دعوت حق را به خوبى اجابت كردى . « حماد » گويد : به ياد دارم هنگامى كه « ثابت » اين حديث را براى من نقل مىكرد ، به شدت گريست چنان كه گوئى استخوانهاى پهلوى او جابجا مىشد ! و در همان باب از « انس بن مالك » روايت كرده است ، هنگامى كه « انس » از دفن رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله