زهرا عليها السّلام خوشحال شد و خنديد . « عايشه » گويد : پرسيدم مگر پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله با تو چه سخنى گفت كه دو رفتار متضاد ( گريه و خنده ) از تو بظهور رسيد ؟ در پاسخ گفت : پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله در سخن سرّى خود ، در آغاز به من اطلاع داد از اين بيمارى بهبود نمىيابد و راهى آخرت مىشود كه من از شنيدن اين واقعه بيتاب شدم و گريستم . بار ديگر به من اطلاع داد كه نخستين كسى هستم از خاندان او كه پس از ارتحالش ، به او مىپيوندم و من از شنيدن اين سخن ، خوشحال شدم و خنديدم ! مؤلف گويد : « بخارى » همين حديث را در باب « بيمارى رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله » به طريق ديگر نقل كرده است : هنگامى كه زهرا عليها السّلام از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيد كه نخستين كسى است از خاندان او كه به وى مىپيوندد و راهى ديار آخرت مىشود ، خنديد . « مسلم » هم در « صحيح » خود در كتاب « فضائل صحابه » در باب فضائل حضرت فاطمه عليها السّلام ، همين حديث را نقل كرده و به خندهء آن حضرت ، اشاره نموده است . [ صحيح ترمذى 2 / 319 ] در فصل فاطمه دختر محمد صلَّى اللَّه عليه و آله ، از « عايشه » روايت كرده است كه گفت : من هيچكس را از فاطمه عليها السّلام شبيه‌تر به رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در سيما و گفتار و رفتار ، هنگام برخاستن و نشستن ، نديدم . و او هنگامى كه بر پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله وارد مىشد ، پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله از جاى برمىخاست و او را مىبوسيد و در محل خود مىنشانيد و هرگاه هم پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله بر فاطمه عليها السّلام وارد مىشد ، فاطمه عليها السّلام از جاى برمىخاست و پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله را مىبوسيد و آن حضرت را در جاى خويش مىنشانيد . هنگامى كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بيمار شده بود ، فاطمه عليها السّلام بحضورش رسيد و خود را روى سينهء پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله افكند و صورت پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله را بوسيد و هنگامى كه سر برداشت گريست و بار ديگر كه خود را روى سينهء پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله افكند و سر برداشت ، خنديد . اين طرز رفتار را كه از فاطمه عليها السّلام مشاهده كردم با خود گفتم گمان مىكردم فاطمه عليها السّلام در ميان ما زنها از همه خردمندتر است ، اكنون