ترجمهء ما از شرح حال رجال حديث بيرون نباشد . نخست آنچه را مؤلف در تعريف اجمالى مصادر كتاب ذكر نموده است بيان كنيم . پس از آن ، به شرح اجمالى رجال حديث به ترتيبى كه مؤلف قدّس سرّه در نظر داشته است بپردازيم . منه التوفيق و عليه التكلان . « صحيح بخارى » تأليف « محمد بن اسماعيل بخارى » ، چاپ مطبعهء خيريه ، مصر ، سال 1320 هجرى . در آغاز كتاب « صحيح بخارى » چاپ « دار المعرفة » لبنان ، مىنويسد : « ابو عبد الله محمد بن ابى الحسن اسماعيل » سال 194 هجرى در بخارا متولد شد و در دوران كودكى با اينكه يتيم بود ، قرآن كريم را حفظ كرد و پس از آن علاقهء به سماع حديث پيدا كرد و پيش از آنكه به حد بلوغ برسد ، ده‌ها هزار حديث سماع كرد و براى طلب حديث به اكثر ممالك شرق از خراسان و جبل و عراق و حجاز و مصر و شام مسافرت كرد و پس از آنكه به تميز حديث صحيح از سقيم موفق شد و علل و وجوه آن را بگونه‌اى بدست آورد ، كه براى هيچيك از محدثان چنان موقعيتى پيش نيامده است به تأليف كتاب « الجامع الصحيح » پرداخت و اين كتاب را در ظرف شانزده سال ، از ششصد هزار حديث برگرفته و به پايان رسانيد . وى به مجرديكه تصميم مىگرفت حديثى را نقل كند پيش از آن غسل مىكرد و دو ركعت نماز بجاى مىآورد . « بخارى » از هزار و هشتاد تن محدث كه همگى آنها صاحب حديث صحيح بوده‌اند روايت داشته و گروه بسيارى از محدثان از وى روايت كرده‌اند . و همهء دانشوران او را احترام مىكردند و « مسلم » كه خود صاحب « صحيح » است ، هرگاه بر او وارد مىشد مىگفت : اى طبيب حديث و اى سيّد محدثان ! به من اجازه بده تا پاهاى تو را ببوسم ! كتاب « صحيح بخارى » ، از بهترين كتابهاى اهل سنّت است . و احاديث موجود در آن ، هفت هزار و دويست