- را حركت مىداد تا شادى كنند و در همين حال مىفرمود : « حزقة حزقة ترّق عين بقّة » با اين جمله آن حضرت دست يكى از آن دو را مىگرفت و بالا مىبرد تا روى سينهء رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله قرار مىگرفت : « حزّقه » ، كودك ناتوانى است كه از ناتوانى تازه به راه افتاده باشد و همانطور كه اشاره شد اين جمله را رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به عنوان شادمانى و انس گرفتن بيان مىفرمود . و كلمهء « ترّق » ، به معناى بالا بيا و صعود كن ، است و « عين بقّه » ، كنايه از چشم كوچك است و « حزّقه » ( از نظر قواعد عربى ) مرفوع و خبر براى مبتداى محذوف است و به اين تقدير : « انت حزّقه » و « حزقه » دومى هم خبر براى مبتداى محذوف و يا خبر مكرر است و كسى كه آن كلمه را بدون تنوين ، بيان كند ، منظورش « يا حزقة » است كه حرف ندا « يا » را از آن حذف كرده است . « حزقه » با حاء و ( زاى ) مضموم و تشديد قاف فتحه‌دار است و در آخر آن ، « هاء » مىباشد . [ هيثمى در مجمع 9 / 181 ] از « سلمان » روايت مىكند كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس كه حسنين را دوست بدارد ، من او را دوست مىدارم و هر كس را كه من دوست بدارم ، خدا او را دوست مىدارد و هر كس مورد محبت خدا قرار بگيرد ، خدا او را به بهشتهاى پر نعمت وارد مىسازد و كسى كه آنها را دشمن بدارد ، من او را دشمن مىدارم و هركس را كه من دشمن بدارم ، خدا هم دشمن او خواهد بود و آن كس را كه خدا دشمن بدارد ، او را به دوزخ مىبرد و به عذاب هميشگى دچار مىكند . « طبرانى » اين حديث را روايت كرده است . مؤلف گويد : « متّقى » هم اين حديث را در [ كنز العمال 6 / 221 ] روايت كرده و مىگويد : « ابو نعيم » و « ابن عساكر » هم حديث مزبور را از « سلمان » روايت كرده‌اند و « ابو نعيم » از « ابو هريره » هم روايت مىكند . [ مستدرك حاكم 3 / 166 ] به سند خود ، از « سلمان » روايت مىكند كه از