كرده و اظهار مىدارد : « ابو حاتم » اين حديث را نقل مىنمايد . [ همان كتاب صفحه 132 ] از « انس بن مالك » روايت مىكند كه در يكى از روزها ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله براى مردى عهدنامه‌اى مرقوم داشت . آن مرد براى عرض سلام ( و تشكر ) حضور مبارك رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله شرفياب شد . در اين هنگام ديد كه پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله نماز مىگزارد و حسن و حسين عليهما السّلام گاهى به گردن پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله مىآويزند و گاهى بر پشتش سوار مىشوند ، بارى از برابر آن حضرت و بارى هم از پشت سرش مىگذشتند ( اين طرز رفتار كه بر خلاف انتظار او بود ، وى را واداشت تا دهان اعتراض بگشايد ) اين بود كه پس از به پايان آمدن نماز ، عرض كرد : آيا اعمال و رفتار اين دو كودك ، نماز را بهم نمىزند ( و باطل نمىسازد ) ؟ رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از اعتراض وى به سختى غضبناك شد و فرمود : عهدنامه‌اى را كه برايت نوشته بودم ، بده ! آنگاه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آن را گرفت و پاره كرد و فرمود : كسى كه به كودك ما ترحم نكند و احترام بزرگ ما را هم نگاه ندارد ، از ما نيست و من هم از او نيستم ! « ابن ابى فراتى » اين حديث را روايت كرده است . [ كنزالعمال 7 / 109 ] از « ابو بكرة » روايت مىكند ، هنگامى كه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله در سجده نماز بود ، حسنين عليهما السّلام بر پشت پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله مىپريدند و پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله زمانيكه سر از سجده برمىداشت ، دست مىبرد و آنها را به آرامى از پشت خود روى زمين مىگذارد و پس از فراغت از نماز ، آنها را روى دامان خود مىنشانيد و مىفرمود : اين دو فرزندم ، دو دسته گل خوشبوى دنياى مناند . « ابن عدىّ » و « ابن عساكر » اين حديث را نقل كرده‌اند . [ هيثمى در مجمع 9 / 182 ] از « براء بن عازب » روايت مىكند ، آنگاه كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به نماز مشغول مىشد ، حسن و حسين عليهما السّلام يا يكى از آن دو ، بر پشت رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله سوار مىشدند . و موقعى كه سر از سجده بر مىداشت هر دو