تن - يا يكى از آنها - را بدست مىگرفت و آهسته از روى پشتش به زمين مىگذارد و پس از نماز ، مىفرمود : مركب شما چه خوب مركبى است ! « طبرانى » اين روايت را در « الاوسط » نقل كرده و سند آن حسن است . [ صحيح نسائى 1 / 171 ] به سند خود ، از « عبد الله بن شداد » از پدرش روايت مىكند ، هنگام نماز عشا فرا رسيده بود ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در حالى كه حسن عليه السّلام - يا حسين عليه السّلام - را به دوش گرفته بود ، وارد مسجد شد و از روى شانه خود به زمين گذاشت و تكبير نماز را گفت . يكى از سجده‌هاى نماز را خيلى طول داد . پدرم ( راوى حديث ) گفت كه من زودتر سر از سجده برداشتم ، ناگهان مشاهده كردم كه كودك بر پشت پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله نشسته و پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله همچنان در سجده است . اين بود كه من به منظور متابعت از آن حضرت دوباره سر به سجده نهادم . پس از آنكه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نماز را سلام داد ، مأمومين گفتند : يا رسول الله ! چنين سجده طولانى ( در نماز جماعت ) از شما نديده بوديم ! ما پنداشتيم پيشآمدى رخ داده و يا در حال سجده ، وحيى بر شما نازل شده است ؟ رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : هيچيك از اين احتمالات در كار نبود ، بلكه فرزندم در حال سجده بر پشتم سوار شد ، نخواستم در سر برداشتن از سجده شتاب كنم ، آنقدر صبر كردم تا طفل ، خودش از پشتم پياده شود ! مؤلف گويد : « حاكم » اين حديث را در [ مستدرك 3 / 165 ] روايت كرده و اظهار مىدارد : حديث صحيحى است و مطابق با نظر « بخارى » و « مسلم » مىباشد و در صفحه 626 هم روايت كرده است و همچنين « احمد حنبل » در [ مسند 3 / 483 ] ، « بيهقى » در [ سنن 2 / 263 ] ، « ابن اثير » در [ اسد الغابة 2 / 389 ] و « متّقى » در [ كنز العمال 7 / 109 ] آورده‌اند و « متّقى » به دو طريق آن را نقل كرده كه در يكى از آنها « ابن ابى شيبه » و در ديگرى « ابن عساكر » را بعنوان نقل كنندگان حديث مزبور ذكر كرده است و در [ 6 / 222 ] هم روايت را ذكر كرده و مىگويد : « بغوى »