باب هفتم امام حسن و امام حسين عليهما السّلام دو دسته گل خوشبوى رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله بودند و پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله راضى نمىشد حرارت سوزان خورشيد آنها را پژمرده سازد [ صحيح بخارى ] در كتاب « ادب » در باب ابراز علاقه به فرزند و معانقه و بوسيدن رخسارش ، به سند خود ، از « ابن ابى نعم » روايت كرده است ، شاهد بودم كه مردى نزد پسر « عمر » آمد و از وى پرسيد : حكم خون پشه ( و كشتن آن ) چيست ؟ « ابن عمر » گفت : از چه كسانى هستى ؟ در پاسخ گفت : من از مردم عراق هستم . وى گفت : به اين مرد نگاه كنيد ! اين مرد از حكم ريختن خون پشه ( در حال احرام را ) از من مىپرسد . در حالى كه اينان همان اشخاصى هستند كه خون پسر پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله را ريختند و حكم آن را از كسى جويا نشدند ! ! و من خود از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : اين دو - حسن و حسين عليهما السّلام - گلهاى خوشبوى من هستند كه از دنيا برگرفته‌ام . مؤلف گويد : « بخارى » اين حديث را به طريق ديگر در كتاب « آغاز