آن حضرت آب و خرما بود . شير را با خرما ميل مىكرد و آن را دو غذاى پاكيزه مىناميد . گوشت را بيش از غذاهاى ديگر دوست داشت ، و تريد را با گوشت تناول مىكرد . كدو را دوست داشت . از گوشت شكار مىخورد ولى خود شكار نمىكرد . نان و روغن ميل مىكرد . از گوشت گوسفند ، ماهيچه و سردست را دوست داشت ، و از پختنىها « كدو حلوايى » ، از خورش‌ها « سركه » ، از خرما « عجوه » ( كه نوعى خرماى پرگوشت است ) ، و از سبزىها « كاسنى و ريحان كوهى و كلم » را دوست داشت . 49 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در دعاى خود مىگفت : خدايا ، مرا مسكين و تهيدست زنده بدار ، و مسكين و تهيدست بميران ، و در زمرهء مسكينان و تهيدستان محشور فرما . . . 50 ) عبد اللَّه بن ابى اوفى گويد : هر گاه كسى زكاتى نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىآورد ، آن حضرت قوم و قبيلهء او را دعا مىكرد و مىگفت : خداوندا ، بر آل فلان درود فرست . 51 ) در روايت آمده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فال نيك را دوست داشت و از فال بد بدش مىآمد ( يعنى دوست نداشت كسى فال بد بزند ) . 52 ) على عليه السّلام فرمود : هر گاه كسى نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله سخن دروغى مىگفت ، آن حضرت لبخند مىزد و مىفرمود : او يك حرفى مىزند ! 53 ) روايت است كه هر گاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله سخنى مىگفت يا چيزى از او مىپرسيدند سه مرتبه تكرار مىكرد تا هم حرف طرف كاملا روشن شود و هم ديگران فرمايش او را درست بفهمند . 54 ) روايت است كه چون ياران رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله خدمت ايشان مىرسيدند [ به جاى سلام ] مىگفتند : « صبح به خير و شب به خير » و اين سلام و تحيّت مردم زمان جاهليت بود ، پس خداوند اين آيه را فرستاد : « و هنگامى كه نزد تو مىآيند تو را به