در خوراك و پوشاك از غلامان و كنيزان خود برترى نمىجست . هرگز به كسى فحش و ناسزا نگفت ، و هيچ گاه زن يا خادمى را لعن و نفرين نكرد ، و هيچ گاه كسى را در حضور آن حضرت سرزنش نكردند جز آنكه مىفرمود : رهايش كنيد و به او كار نداشته باشيد . كسى نزد او نمىآمد - آزاد باشد يا غلام يا كنيز - جز آنكه در پى حاجت او بر مىخاست . خشن و درشتخو نبود ، و در بازارها جار نمىزد . در مقابل بدى ديگران بدى نمىكرد ، بلكه بدى آنان را ناديده مىگرفت و از آنان در مىگذشت . به هر كس مىرسيد آغاز به سلام مىكرد . هر كس براى كارى نزد او مىآمد با وى همكارى مىكرد تا آنكه خود آن شخص منصرف گردد . هرگز نشد كسى دست آن حضرت را بگيرد و ايشان پيش از وى دستش را از دست او بيرون كشد . و چون به مرد مسلمانى مىرسيد نخست با او دست مىداد . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بر نمىخاست و نمىنشست جز به ياد خدا . و هنگامى كه در نماز بود كسى نزد او نمىنشست جز آنكه نمازش را كوتاه مىكرد و به وى رو نموده مىفرمود : آيا حاجتى دارى ؟ در نشستن اكثرا كف پاها را بر زمين مىگذاشت و زانوها را در بغل مىگرفت . هنگام ورود به مجلس در نزديكترين جايى كه خالى بود مىنشست ، و بيشتر اوقات رو به قبله مىنشست . هر كس را كه بر او وارد مىشد احترام مىكرد و بسا لباس خود را زير او مىگسترد و شخص تازه وارد را بر خود ترجيح داده ، بر تشكچه‌اش مىنشاند . در حال خشنودى و خشم جز به حق سخن نمىگفت . آن حضرت خيار را گاه با خرما و گاه با نمك ميل مىكرد . در ميان ميوه‌هاى تازه هندوانه و خربزه و انگور را بيش از همه دوست مىداشت . بيشتر خوراك