السيد الطباطبائي
58
سنن النبى ( ص ) ( بوستان كتاب ) ( فارسى )
دو پستانش عارى از مو بود ؛ گودى كف پايش از حد متعارف بيشتر ، مژههايش بلند ، محاسنش پرپشت ، داراى موى فراوان ، شاربش كوتاه ، ولى پرپشت بود . موهاى سفيد معدودى كه در سر و صورتش پيدا شده بود ، به واسطهء خضاب ، سبزه به نظر مىرسيد . دهانش فراخ ولى متناسب ، دندانها از هم جدا و باز و سفيد ، موها صاف و غير مجعد ، از وسط سينه تا ناف خطى باريك از مو داشت . تمام اعضا و جوارحش معتدل بود ، شكمش با سينه مساوى بود ، سينهاش پهن ، گردنش در زيبايى چون نقره خام بود . دستها و پاهايش صاف و بدون گره و ساق پاهايش معتدل و كم گوشت بود . چانهاى كوتاه و متناسب ، پيشانىاش كمى متمايل به جلو بود . رانهايش خيلى كلفت و ضخيم نبود ، لگن خاصرهاش چون مردان شجاع كمى پهن بود ، اعضا و جوارحش قرص و محكم بود . نه خيلى دراز بود و نه زياد كوتاه قد ( بلكه قامتى معتدل داشت ) . موى سرش نه خيلى مجعد بود و نه باز و افتاده . چهرهاش نه كمگوشت بود و نه پرگوشت ، بلكه صورتى معتدل داشت . رنگ مباركش سفيد زننده نبود ، استخوانهاى مفصلش درشت و از لحاظ حركتهاى مفصلى كاملًا در اختيارش بود . سوراخهاى بينىاش تنگ نبود ، شكم و سينهاش خالى از مو بود ، ولى از سينه تا ناف خطى كشيده از مو داشت ، چهارشانه بود ، بدنش كم مو و از سينه تا ناف خطى باريك از مو داشت . موهاى سفيدى كه علامت پيرى بود ، در دو طرف سرش به چشم مىخورد . كف دستهايش مانند كف دست عطرفروشان معطر بود . كف دستش فراخ ، استخوانهاى قلمى دست و پايش بلند بود . هنگام رضا و خوشحالى چهرهاش چون آينه درخششى جالب داشت و به آرامى و با وقار قدم برمىداشت . در حال راه رفتن ، پيشروى خود را نگاه مىكرد و در انجام كارهاى نيك پيشقدم بود . هنگام راه رفتن