مانند كسى كه بر زمين سراشيب راه رود ، گام برمىداشت . وقتى تبسم مىكرد ، دندان‌هايش چون دانه‌هاى تگرگ نمايان مىشد و به زودى سفيدى دندان‌ها چون برقى ، سريع زير لب‌ها پنهان مىشد . اندامى زيبا و خويى پسنديده داشت ؛ خوش مجلس بود و وقتى با مردم روبه‌رو مىشد ، پيشانىاش چون چراغى روشن آنان را به خود جلب مىكرد ، دانه‌هاى عرق بر چهره‌اش چون مرواريد غلتان بود و بوى عرق آن حضرت پاكيزه‌تر از مشك مىنمود و مهر نبوت ميان دو كتفش نمايان بود . 2 . ابو هريره گويد : « آن حضرت وقتى مىخواست به طرف جلو و يا پشت سر خود نگاه كند ، با تمام بدن برمىگشت » . « 1 » 3 . جابر بن سمره گويد : « پاهاى آن حضرت باريك و لطيف بود » . « 2 » 4 . ابو جحيفه گويد : « در گونه‌ها و در زنخدان آن جناب موهاى سفيدى به چشم مىخورد » ! « 3 » 5 . ام هانى گويد : « رسول خدا صلى الله عليه و آله را ديدم كه چهار گيسوى بافته داشت » . ابن شهرآشوب گويد : « حقيقت اين است كه آن حضرت دو گيسو داشت و آن رسمى بود از هاشم جد اعلاى آن حضرت » . « 4 » 6 . انس بن مالك گويد : « در تمام سر و صورت رسول خدا صلى الله عليه و آله فقط چهارده تار موى سفيد ديدم » . « 5 » 7 . و نيز گفته شده : « هفده تار موى سفيد داشت » . « 6 »

--> ( 1 ) . همان . و روى هذا المعنى في الكافى عن ابى جعفر عليه السلام ( 2 ) . المناقب ، ج 1 ، ص 155 ( 3 ) . همان و بحار الانوار ، ج 16 ، ص 191 ( 4 ) . المناقب ، ج 1 ، ص 155 ( 5 ) . همان . و في الفقيه : و روى كان في رأسه و لحيته سبع عشر شيبة ، ص 29 ( 6 ) . المناقب ، ج 1 ، ص 155