و اين دعوت قرآن را جز با شانه خالى كردن ، و اظهار عجز بيشتر پاسخى ندادند ، و جز گريختن ، و خود پنهان كردن ، عكس العملى نشان ندادند ، هم چنان‌كه خود قرآن در اين‌باره مىفرمايد : أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ ، لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ ، أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ ، يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ « 1 » . نمونه‌هايى از معارضاتى كه با قرآن شده از طول مدت اين تحدى ، در عصر نزولش كه بگذريم ، در مدت چهارده قرن هم كه از عمر نزول قرآن گذشته ، كسى نتوانسته كتابى نظير آن بياورد ، و حداقل كسى اين معنا را در خور قدرت خود نديده ، و اگر هم كسى در اين صدد برآمده ، خود را رسوا و مفتضح ساخته است . تاريخ ، بعضى از اين معارضات و مناقشات را ضبط كرده ، مثلا يكى از كسانى كه با قرآن معارضه كرده‌اند ، مسيلمه كذاب بوده ، كه در مقام معارضه با سوره فيل برآمده ، و تاريخ سخنانش را ضبط كرده ، كه گفته است : « الفيل ، ما الفيل ، و ما ادريك ما الفيل ، له ذنب وبيل ، و خرطوم طويل » فيل چيست فيل ، و چه ميدانى كه چيست فيل ، دمى دارد سخت و وبيل ، و خرطومى طويل . و در كلامى كه خطاب به سجاح ( زنى كه دعوى پيغمبرى مىكرد ) گفته : « فنولجه فيكن ايلاجا ، و نخرجه منكن اخراجا » ، آن را در شما زنان فرو مىكنيم ، چه فرو كردنى ، و سپس بيرون مىآوريم ، چه بيرون كردنى . حال شما خواننده عزيز در اين هذيانها دقت كن .

--> ( 1 ) . سوره هود : 5 .