ساختمان خود با تجهيزاتى مجهز مىباشد كه مناسب با هدف خودش و منشاء فعاليت‌هاى گوناگونش مىباشد ، رويه آفرينش در هرآفريده جاندار و غيرجاندار همين‌گونه است . مثلا بوته گندم از همان روز نخستين پيدايش خود كه در بستر خاك با نوك سرسبز خود از شكم دانه سر مىآورد متوجه پيدايش يك بوته گندم داراى سنبل‌هاى متعدد مىباشد و با قوائى كه مجهز است اجزاء عنصرى را از زمين و هوا با نسبت ويژه‌اى گرفته ضميمه وجود خود ساخته ، روزبروز بزرگتر و برومندتر مىشود و از حالى به حالى و از شكلى به شكلى منتقل مىشود تا به شكل بوته كامل داراى سنبل‌هاى متعدد مىافتد و در همانجا به سير خود خاتمه مىدهد . يك درخت گردو را نيز اگر مورد بررسى قرار دهيم خواهيم ديد كه آن نيز از نخستين روز پيدايش متوجه هدفى مخصوص به خود مىباشد كه يك درخت گردوى برومند و نيرومند مىباشد و براى رسيدن به آن راه مناسبى را با موجودى تجهيزات خود مىپيمايد و ملازم روش زندگى خودش بوده ، هرگز روزى در تعقيب هدف خود مثلا راه بوته گندم را نمىرود چنان‌كه بوته گندم نيز در تعقيب هدف خود روزى روش درخت گردو را اختيار نمىكند . همه انواع آفريده‌ها كه جهان مشهود را تشكيل مىدهند محكوم همين قاعده كليه مىباشند و هيچ دليلى نيست كه نوع انسان ازين قاعده مستثنى باشد ، بلكه تجهيزات وجودى انسان بهترين دليل است بر اين‌كه انسان نيز مانند ساير انواع آفرينش هدفى دارد كه متضمن سعادت اوست و مناسب تجهيزات وجودى خود راهى به هدف و سعادت خود دارد .