بنا بر آنچه گذشت آفرينش ويژه انسان و هم‌چنين آفرينش جهان كه انسان جزء غير قابل تفكيك آن مىباشد انسان را به سوى سعادت واقعيش هدايت مىكند و مهمترين و ريشه‌دارترين و پابرجاترين مقررات را كه به كار بستن آنها سعادت را براى انسان تضمين مىكند به انسان گوشزد مىنمايد . خداى متعال در تأييد بحث گذشته مىفرمايد رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى « 1 » . و باز مىفرمايد : الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى * وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى « 2 » . و باز مىفرمايد : وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها * فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها * قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها * وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها « 3 » . و باز مىفرمايد : فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ « 4 » . و باز مىفرمايد إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ « 5 » . و مىفرمايد : وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ « 6 » . محصّل آيات فوق - و آيات ديگرى كه در همين مضمون است - اين است كه خداى متعال هريك از آفريده‌هاى خود - و از آن جمله انسان - را به سوى سعادت و هدف آفرينش ويژه خودش از راه آفرينش خودش راهنمايى مىفرمايد و راه واقعى براى انسان در مسير زندگى همان است كه آفرينش ويژه به سوى آن دعوت مىكند و مقرراتى در زندگى فردى و اجتماعى خود بايد

--> ( 1 ) . سوره طه : 50 . ( 2 ) . سوره اعلى : 3 - 2 . ( 3 ) . سوره شمس : 10 - 7 . ( 4 ) . سوره روم : 30 . ( 5 ) . سوره آل عمران : 19 . ( 6 ) . سوره آل عمران : 85 .