صاحب مفاتيح از استادش شيخ نورى صاحب « مستدرك » از همه طرق يادشده در آخر مستدرك و از آيت اللّه بروجردى « 23 » از استادش آخوند خراسانى « 24 » صاحب كفايه در علم اصول به طرق متّصل به آيت اللّه سيّد بحر العلوم « 25 » و از آيت اللّه سيّد

--> تحفة الاحباب ، فوائد الرضوية در شرح حال علماء و مفاتيح الجنان و كتاب سفينة البحار در دو جلد را نام برد . ( طبقات اعلام الشيعة ، بخش سوّم از جلد اوّل ، ص : 998 - 1001 ) . ( 23 ) - حسين بن علىّ بن احمد بن على نقى جواد بن مرتضى بن محمد بن عبد الكريم طباطبائى بروجردى از بزرگترين رهبران مذهبى و مشهورترين علماى عصر خود مىباشد . در سال 1292 ه . ق به دنيا آمد . ابتدا در اصفهان مشغول به تحصيل گرديد و سپس به نجف مهاجرت نمود و در درس علماى بزرگ شركت جست . وى مجدّد حوزه علميه قم بشمار مىرود . در سال 1381 هجرى قمرى از دنيا رحلت نمود و در جوار حضرت معصومه ( س ) در قم دفن گرديد . وى تأليفات زيادى در فقه و اصول و رجال و حديث دارد . ( آغابزرگ تهرانى ، طبقات اعلام الشّيعة ، بخش دوّم از جلد اوّل ، ص : 605 - 609 ) . ( 24 ) - شيخ ملّا محمد كاظم خراسانى از بزرگترين اساتيد علم اصول و از بارزترين علماى معقول و منقول در سال 1255 ه . ق در شهر طوس به دنيا آمد . وى حكمت الهى را فرا گرفت و به تهران و نجف و سامراء براى طلب علم مسافرت نمود . در مجلس درس وى بيش از هزار طلبه و مجتهد حاضر مىشدند و تحت تربيت علمى وى ، حدود صد و بيست مجتهد فارغ التحصيل شدند . وى فتوايى مبنى بر وجوب ( نهضت مشروطيت ) صادر نمود . از آثار علمى وى مىتوان كتاب كفايه در علم اصول را نام برد . شرح‌هاى زيادى توسط علماى بزرگ بر اين كتاب نوشته شده است ، همچنين حاشيه‌اى بر رسائل و مكاسب شيخ مرتضى انصارى نوشته است . رساله‌هاى زيادى در فقه از وى بجا مانده است . در سال 1329 هجرى قمرى درگذشت و در نجف مدفون گرديد . ن . ك : ( احسن الوديعة فى تراجم مشاهير مجتهدى الشيعة ) تأليف : اصفهانى ؛ 1 / 146 - 152 . ( 25 ) - وى سيّد مهدى و نيز گفته شده است ، محمّد مهدى بن سيد مرتضى بن سيد محمّد حسينى بروجردى معروف به بحر العلوم طباطبائى ، از نسل ابراهيم ملقّب به طباطبا مىباشد . در سال 1155 ه . ق در كربلا به دنيا آمد و در سال 1212 ه . ق در نجف از دنيا رفت و در همان‌جا مدفون گرديد . وى رئيس و استاد بزرگان شيعه در عصر خود و مردى فقيه ، اصولى ، كلامى ، مفسّر ، محدّث ، رجالى ، ماهر در معقول و منقول . . . اخبار ، حديث و رجال بود . شعر را دوست مىداشت و خود نيز شعر مىسرود . اجازه‌هاى زيادى از او صادر شده است . از آثار او مىتوان : مصابيح در فقه ، فوائد در اصول و كتاب رجال سيّد بحر العلوم و كتابهاى ديگر را نام برد . نگاه كنيد : ( اعيان الشيعة : 48 / 164 ) .