« لسان العرب » « 1 » به سه نوع آن اشاره شده است كه مىگفتند : « انعم صباحا » و يا « ابيت اللعن » و يا مىگفتند : « سلام عليكم » ، و كانّه كلمه سوم علامت مسالمت است و در حقيقت به طرف مقابل مىگفتند : بين من و تو و يا شما جنگى نيست ، ( پس از آنكه اسلام آمد تحيّت را منحصر در سلام كردند و از ناحيه اسلام مأمور شدند سلام را افشاء كنند ) . چيزىكه هست خداى سبحان در داستان‌هاى ابراهيم سلام را مكرّر حكايت مىكند و اين خالى از شهادت بر اين معنا نيست كه اين كلمه در بين عرب جاهليّت مستعمل بوده ، از بقاياى دين حنيف ابراهيم بوده ، نظير حجّ و امثال آن‌كه قبل از اسلام معمول آنان بوده ، توجه بفرماييد : « قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي » ، « 2 » در اين جمله از ابراهيم عليه السّلام حكايت كرده كه در گفتگو با پدرش گفت : « سلام عليك به زودى من از پروردگارم برايت طلب مغفرت مىكنم » و نيز فرموده : « وَ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ ، فرستادگان ما به منظور بشارت دادن به ابراهيم نزد وى آمدند و گفتند : سلام ، ابراهيم نيز گفت سلام » . « 3 » و اين قضيه در چند جاى قرآن آمده است . به‌طورى كه از آيات قرآن استفاده مىشود خداى تعالى كلمهء سلام را تحيّت خودش قرار داده است ، به آيات زير توجه فرمائيد : « سَلامٌ عَلى نُوحٍ فِي

--> ( 1 ) . لسان العرب ، ج 12 ، ص 289 ، ط . بيروت . ( 2 ) . سورهء مريم ، آيهء 47 . ( 3 ) . سورهء هود ، آيهء 69 .