مراد على شمس

825

با علامه در الميزان ( فارسى )

الْمُبِينِ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ ، سوگند به كتاب مبين كه ما آن را در شبى مبارك نازل كرديم » « 1 » و مراد از آن شب ، شب قدر است كه در وصف آن فرموده : « لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ، شب قدر بهتر است از هزار ماه » « 2 » ، و اين پر واضح است كه مبارك بودن آن شب و سعادتش از اين جهت بوده كه آن شب به نوعى مقارن بوده با امورى بزرگ و مهم از سنخ افاضات باطنى و الهى ، و تأثيرهاى معنوى ، از قبيل حتمىكردن قضاء و نزول ملائكه و روح و سلام بودن آن شب . « 3 » برگشت معناى مبارك بودن آن شب و سعادتش به اين است كه عبادت در آن شب داراى فضيلت است ، و ثواب عبادت در آن شب قابل قياس با عبادت در ساير شب‌ها نيست ، و در آن شب عنايت الهى به بندگانى كه متوجه ساحت عزت و كبريايى شده‌اند نزديك است . اين بود آن مقدار از معناى سعادت و نحوست كه در قرآن آمده . « 4 » س 789 - سعادت و نحوست ايّام در ديدگاه روايات و احاديث چگونه است ؟ ج - آنچه كه از روايات و اخبار دربارهء نحوست و سعادت ايّام وارد شده بيش‌از اين دلالت ندارد كه اين سعادت و نحوست به خاطر حوادثى دينى است ، كه برحسب ذوق دينى و يا برحسب تأثير نفوس يا در فلان روز ايجاد حسن كرده ، و يا باعث قبح و زشتى آن شده ، و امّا اينكه خود آن روز و يا آن قطعهء از زمان متصف به ميمنت و يا شئامت شود ، و تكوينا خواص ديگرى

--> ( 1 ) . سورهء دخان ، آيهء 2 و 3 . ( 2 ) . سورهء قدر ، آيهء 3 . ( 3 ) . ر . ك : سورهء دخان ، آيهء 4 ؛ سورهء قدر ، آيات ، 4 و 5 . ( 4 ) . الميزان ؛ ج 19 ، ص 116 و 117 . [ با تصرف ]