روزى مىخورند . و ديگر رحمت خاص كه خود عطيه‌اى است كه خداوند آن را تنها به كسانى مىدهد كه داراى ايمان و عبوديت باشند ، مانند حيات طيّب و زندگى نورانى در دنيا ، و جنت و رضوان در آخرت كه كفار و مجرمين به خاطر كفر و جرمشان از آن بهره‌اى ندارند ، و بهره آنان چيزى است در مقابل اين رحمت مانند عذاب استيصال و زندگى نكبت‌بار از دنيا ، و آتش و آلام آن در آخرت . « 1 » س 704 - چگونه رحمت خدا عامّ و عذاب او خاصّ است در اين‌باره توضيح دهيد ؟ ج - اين رحمت است كه در مقابل عذاب است نه رحمت واسعهء عامه ، زيرا عذابى كه در مقابل رحمت واسعه قرار بگيرد وجود ندارد بلكه هرموجودى كه بتوان كلمهء « چيز » را بر آن اطلاق كرد مصداقى از مصاديق رحمت عامه واسعه است ، حال يا براى خودش رحمت است و يا براى غير ، چون اصل خلقتش به ملاك و به منظور رحمت بوده ؛ بنابراين ، چيزى باقى نمىماند كه كلمهء « چيز » بر آن اطلاق بشود ، و ما آن را از مصاديق عذاب بشماريم . و آيهء شريفهء « عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ » « 2 » ، خصوصيت عذاب و عموميت رحمت را بيان مىكند ، و اگر ميان عذاب و رحمت عامه مقابله انداخته با اينكه ميان آن دو تقابل نيست براى اين است كه با ذكر رحمت عامه زمينه را براى خصوصى شدن آن در حق پرهيزكاران از مؤمنين فراهم نموده بفرمايد :

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 8 ، ص 357 . ( 2 ) . سورهء اعراف ، آيهء 156 .