هستند كه نه راهشان به سوى بالا است ، و نه به سوى سقوط ، بلكه اصلا راه را گم كرده دچار حيرت شده‌اند آنهايى كه راهشان به سوى بالا است ، كسانى هستند كه ايمان به آيات خدا دارند ، و از عبادت او استكبار نمىكنند ، و بعضى ديگر راهشان به سوى پستى منتهى مىشود ، و آنها كسانى هستند كه به ايشان غضب شده ، و بعضى ديگر اصلا راه را از دست داده و گمراه شده‌اند ، و آنان ( ضالين ) اند ، و اى بسا كه آيهء مورد بحث به اين سه طائفه اشاره كند ؛ « الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ » طايفهء اول ، و « مغضوب عَلَيْهِمْ » طائفهء دوم و « ضالين » طائفهء سوم باشند . و پر واضح است كه صراط مستقيم آن دو طريق ديگر ، يعنى طريق « مغضوب عَلَيْهِمْ » ، و طريق « ضالين » نيست ، پس قهرا همان طائفه اول ، يعنى مؤمنين خواهد بود كه از آيات خدا استكبار نمىورزند . « 1 » * ربّ س 697 - چه ارتباطى بين « ربّ » و « مالك » وجود دارد ؟ ج - معناى كلمه « رب » مالكى است كه امر مملوك خود تدبير كند ، پس معناى مالك در كلمه « رب » خوابيده ، و ملك نزد ما اهل اجتماع و در ظرف

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 46 .