است كه از حدّ احتمال تجاوز ننموده ، و هيچ دليلى كه بر يكى از آنها دلالت كند در دست نيست . بله در بعضى از روايات به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و ائمه اهل بيت عليهم السّلام نسبت داده شده مؤيداتى براى قول چهارم و هفتم و هشتم و دهم ديده مىشود . « 1 » * حسنات و سيئات س 521 - « حسنات » و « سيّئات » چگونه مستند به خداى تعالى هستند ؟ ج - از نظر قرآن كريم هرچيزى غير از خدا كه اسم « شىء » و « چيز » بر آن اطلاق شود ، مخلوق خداى تعالى است به دلايل زير كه اين دو آيه خلقت را در تمامى چيزها اثبات مىكند : - « اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ، پديدآورنده هرچيزى خدا است » . « 2 » - « خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً ، هرچيزى را بيافريد و به نوعى ناگفتنى تقدير كرد » . « 3 » و از سوى ديگر در آيه شريفه « الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ، خدايى كه هرچه آفريد ، خوب آفريد » « 4 » ثابت مىكند كه هرمخلوقى خوب است . اين حسن و خوبى لازم لاينفك خلقت است هركجا كه « خلقت » باشد ، « خوبى » نيز وجود دارد . هرچيزى به همان اندازه كه از خلقت و وجود بهره دارد ، از حسن و خوبى هم

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 18 ، ص 6 و 7 [ با تصرف ] ( 2 ) . سورهء زمر ، آيهء 63 ؛ سورهء رعد ، آيهء 18 . ( 3 ) . سورهء فرقان ، آيهء 2 . ( 4 ) . سورهء سجده ، آيهء 7 .