مراد على شمس

512

با علامه در الميزان ( فارسى )

براى اين بود كه روزى است حق و ثابت ، و غير قابل تخلّف و ترديدناپذير ، و كلمه « الحاقة » از مصدر « حق » است ، كه به‌معناى ثابت و مقرّر واقعى است . و كلمهء « قارعه » نيز يكى از اسامى قيامت است ، و بدين جهت آن را « قارعه - كوبنده » ناميده كه آسمان‌ها و زمين را به هم مىكوبد ، و به آسمان و زمينى ديگر تبديل مىكند . كوه‌ها را به راه مىاندازد ، خورشيد را تيره و ماه را منخسف مىكند ، ستارگان را مىريزد و تمامى اشياء به قهر خداى تعالى دگرگون مىشوند ، كه قرآن به همه اينها ناطق است . « 1 » * حبط و تكفير س 494 - معنا و آثار « حبط » اعمال چيست ؟ ج - كلمهء « حبط » به‌معناى باطل شدن عمل ، و از تأثير افتادن آن است ، و در قرآن « 2 » هم جز به عمل نسبت داده نشده است . و آنچه خداوند تعالى دربارهء اثر حبط بيان كرده باطل شدن اعمال انسان هم در دنيا و هم در آخرت است پس حبط ارتباطى با اعمال دارد ، از جهت اثر آخرتى آنها ، آرى [ اساس مطلب بر اين است ] ايمان به خدا « 3 » همانطور كه زندگى آخرت را پاكيزه مىكند زندگى دنيا را هم پاكيزه مىكند . « 4 »

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 19 ، ص 653 و 654 . ( 2 ) . ر . ك : سورهء زمر ، آيهء 65 ؛ سورهء محمد ، آيهء 33 ؛ سورهء هود ، آيهء 16 . ( 3 ) . ر . ك : سورهء نمل ، آيهء 97 . ( 4 ) . الميزان ؛ ج 2 ، ص 250 - 251 . [ با تلخيص ]