مراد على شمس

390

با علامه در الميزان ( فارسى )

س 372 - درمورد تحريف از نوع « نقصان » و « زيادت » محدثين شيعه و سنّى چه عقيده و نظرى دارند ؟ ج - عده‌اى از محدّثين شيعه و حشويّه و جماعتى از محدّثين اهل سنت را عقيده بر اين است كه قرآن كريم تحريف شده ، به اين معنا كه چيزى از آن افتاده و پاره‌اى الفاظ آن تغيير يافته ، و ترتيب آيات آن به هم خورده . و امّا تحريف به‌معناى زياد شدن چيزى در آن فرضيه‌ايست كه احدى از علماى اسلام بدان قائل نشده است . محدّثين مذكور بر عدم وقوع زيادت در قرآن به وسيلهء اجماع امت و بر وقوع نقص و تغيير در آن به وجوه زيادى احتجاج كرده‌اند . « 1 » س 373 - محدّثين از شيعه و سنّى با استناد به چه دلائلى قائل بر وقوع نقص و تغيير درخصوص تحريف قرآن شده‌اند ؟ ج - محدّثين مذكور بر وقوع نقص و تغيير در قرآن به وجوه زيادى احتجاج كرده‌اند [ كه برخى از آنها عبارتند از : ] 1 - در اخبار بسيارى از طريق شيعه و سنّى روايت شده كه يا دلالت دارند بر سقوط بعضى از سوره‌ها ، و يا بعضى آيات ، يا بعضى جملات ، و يا قسمتى از جملات و يا كلمات و يا حروف آن‌كه در همان ابتدا در موقع جمع‌آورى آن در زمان ابى بكر ، و بار دوم در زمان عثمان اتفاق افتاده و نيز دلالت دارند بر تغيير و جابجا شدن آيات و جملات . و اين روايات بسيار است به‌طورى كه محدثين شيعه آنها را در جوامع حديث و ساير كتب معتبر خود آورده‌اند و بعضى از ايشان عدد آنها را بالغ بر

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 12 ، ص 157 .