يك سوره هست ، و نه ميانه سوره‌اى و سوره‌اى ديگر . و نيز از اينجا مىفهميم كه اغراض و مقاصدى كه از هرسوره به دست مىآيد مختلف است ، و هرسوره‌اى غرضى خاص و معنايى مخصوص را ايفاء مىكند ، غرضى را كه تا سوره تمام نشود آن غرض نيز تمام نمىشود . بنابراين جمله « بسم اللّه » در هريك از سوره‌ها راجع به آن غرض واحدى است كه درخصوص آن سوره تعقيب شده است . « 1 » * بقره س 332 - قسمت عمدهء سورهء بقره اشاره به چه هدفى دارد ؟ ج - اين سوره چون به تدريج ، و به‌طور متفرق نازل شده ، نمىتوان غرض واحدى كه مورد نظر همهء آياتش باشد در آن يافت ، تنها مىتوان گفت : كه قسمت عمدهء آن از يك غرض واحد و چشم‌گيرى خبر مىدهد ، و آن عبارتست از بيان اين حقيقت كه عبادت حقيقى خداى سبحان به اين است كه بندهء او به تمامى كتاب‌هايى كه او به منظور هدايت وى و به وسيله انبيائش نازل كرده ، ايمان داشته باشد ، و ميان اين وحى و آن وحى ، اين كتاب و آن كتاب ، اين رسول و آن رسول ، فرقى نگذارد . در اين سوره علاوه بر بيان حقيقت نامبرده ، كفار و منافقين ، تخطئه ، و اهل كتاب ملامت شده‌اند ، كه چرا ميانه اديان آسمانى و رسولان الهى فرق

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 26 .