است كه به‌طور كلى دشمن محارب ، هدفى جز نابودى انسانيت و از بين بردن نسل بشرى و ويران ساختن آبادىها ندارد ، و فطرت بشر بدون هيچ ترديدى چنين كسى را محكوم به زوال دانسته و بر هركس واجب مىداند كه اين‌گونه دشمن‌هاى بشريت را جزو مجتمع بشرى به‌شمار نياورده و آنان را مستحق تمتع از مزاياى حيات و تنعم به حقوق اجتماعى نداند ، و نيز حكم مىكند بوجوب از بين بردن آنان و يا دست كم استرقاقشان . « 1 » س 319 - اسلام در جهت برده‌گيرى چه راهى را در پيش گرفته است ؟ ج - نخست قشون اسلام خود را براى روبرو شدن با كفار هم‌مرز و هم‌جوار تجهيز نموده آنان را با كلمات حكمت‌آميز خود و موعظه و مجادله و با حسن دعوت ، به حق دعوت نموده ، آنگاه اگر كفار دعوتشان را پذيرفتند برادرانشان خواهند بود ، يعنى در هرسود و زيانى با مسلمانان شريك خواهند بود . اگر بعد از اتمام حجت نپذيرفتند ، در اين صورت يا پيرو كتابى از كتابهاى آسمانى هستند و حاضر مىشوند كه به حكومت اسلامى جزيه و ماليات بپردازند ، پس به حال خود واگذار شده ، در تحت لواى اسلام به سلامت زندگى مىكنند ؛ يا اين‌كه با قشون اسلام معاهده‌اى مىبندند كه در اين صورت چه اهل كتاب باشند و چه نباشد به عهدشان وفا مىشود ؛ و الّا ، با اعلام قبلى به جهاد و كارزار با ايشان اقدام مىشود ؛ و در اين ميان تنها كسانى از آنان كشته مىشوند كه شمشير كشيده و در معركه و ميدان جنگ حاضر

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 6 ص 497 . [ با تصرف ]