س 295 - اهل كتاب را با اينكه از پيروان شرايع آسمانى هستند ، آيا مىتوان آنها را كفّار حقيقى ناميد ؟ به چه دليل ؟ ج - خداى تعالى در كلام مجيدش ميان ايمان به او و ايمان به روز جزا هيچ فرقى نمىگذارد ، و كفر به يكى از آن دو را كفر به هردو مىداند ، دربارهء كسانى كه ميان خدا و پيغمبرانش تفاوت قائل شده‌اند و به خود خدا و به بعضى از پيغمبران ايمان آورده و به بعضى ديگر ايمان نياورده‌اند حكم به كفر نموده است . « 1 » بنابراين ، اهل كتاب هم كه به نبوت محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و آله ايمان نياورده‌اند كفار حقيقى هستند ، و لو اينكه اعتقاد به خداوند و روز جزا داشته باشند . و اين كفر را به لسان كفر به آيتى از آيات خدا كه همان آيت نبوّت باشد نسبت نداده ، بلكه به لسان كفر به ايمان به خدا و روز جزا نسبت داده ، و فرموده اينها به خدا و روز جزا كفر ورزيده‌اند ، عينا مانند مشركين بت‌پرست كه به خدا كفر ورزيدند و وحدانيتش را انكار كردند ، هرچند وجودش را اعتقاد داشته ، و او را معبودى فوق معبودها مىدانستند . « 2 » س 296 - چرا قرآن كريم ، ايمان به خدا و روز جزا را از اهل كتاب نفى مىكند ؟ ج - ظاهرا علّت اينكه ايمان به خدا و روز جزا را از اهل كتاب نفى مىكند اين است كه اهل كتاب ، توحيد ، و معاد را آن‌طور كه بايد معتقد نيستند ، هرچند اعتقاد به اصل الوهيت را دارا مىباشند ؛ نه اينكه علتش اين باشد كه اين دو ملّت اصلا معتقد به وجود إله نيستند ، چون قرآن اعتقاد به وجود اللّه را

--> ( 1 ) . سورهء نساء ، آيهء 150 - 151 . ( 2 ) . الميزان ؛ ج 9 ، ص 316 و 317 . [ با تصرف ]