از جنس همند ، و اگر خداى عز و جل با موهبت اصطفا به ايشان انعام كرد ، براى اين بود كه او هم اقوال آنان را مىشنيد و هم داناى به ضمائر ايشان بود . « 1 » س 254 - غرض و مفاد كلى سورهء مباركهء « انبياء » چيست ؟ ج - غرض اين سوره « انبياء » گفتگو پيرامون مسألهء نبوّت است كه مسأله توحيد و معاد را زير بناى آن قرار داده ، نخست داستان نزديك بودن روز حساب و غفلت مردم از آن ، و نيز اعراضشان از دعوت حقى كه متضمن وحى آسمانى است را ذكر مىكند ، كه ملاك حساب روز حساب همين‌ها است . و سپس از آنجا به موضوع نبوت ، و استهزاء مردم منتقل مىشود ، نبوت خاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و آله و نسبت ساحر به وى دادن و كلماتش را هذيان و خودش را مفترى و شاعر خواندن را ذكر مىكند . آنگاه گفتار آنان را با ذكر اوصاف كلى انبياى گذشته به‌طور اجمال رد نموده مىفرمايد : پيغمبر اسلام نيز همان گرفتارىها را بايد ببيند ، چون آنچه اين مىگويد همان است كه آن حضرات مىگفتند . پس از آن ، داستان جماعتى از انبياء را براى تأييد گفتار اجمالى خود مىآورد و سخنى از موسى و هارون ، سرگذشتى از ابراهيم و اسحاق و يعقوب و لوط ، و شرحى از نوح و داوود و سليمان و ايوب و اسماعيل و ادريس و ذو الكفل و ذو النون و زكريا و يحيى و عيسى عليهم السّلام مىآورد . آنگاه با ذكر يوم الحساب و آنچه كه مجرمين و متقين در آن روز كيفر و پاداش مىبينند بحث را خلاصه‌گيرى مىكند و مىفرمايد : سرانجام نيك از

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 3 ، ص 262 . [ با تصرف ]