نبوّتش را تأييد كرده باشد . « 1 » س 250 - با اينكه انبياء عليهم السّلام معصوم از گناه هستند چه جهتى دارد كه خداوند متعال باز ايشان را از انجام افعالى نهى مىكند ؟ ج - نهى از عملى مستلزم اين نيست كه مخاطب به نهى ، آن عمل را قبلا مرتكب شده باشد ، همچنانكه مىبينيم با اينكه پيامبر اسلام كمترين توجّهى به اموال دنيوى نداشته با اين حال خداى تعالى او را نهى مىكند از اينكه دل به دنيا بدهد ، و مىفرمايد : « لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ ، از در حسرت چشم به زر و زيورها كه ما خانواده‌هايى از كفّار را به آن برخوردار ساختيم مدوز » « 2 » و حاشا از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه حبّ دنيا را در دل خود جاى داده و مفتون زر و زيور آن شده باشد . تنها چيزىكه نهى در صحّت تعلقش نياز دارد اين است كه آن فعلى كه نهى ، متعلّق به آن مىشود فعلى اختيارى باشد و ممكن باشد كه مكلّف انجامش دهد ، و آنچه از اين گونه افعال كه انبياء از انجام آن نهى شده‌اند با اينكه معصوم از گناه هستند تنها جنبهء تسديد از ناحيه غيب ( توجّه خاص الهى ) دارد ، آرى عصمت و تسديد اين است كه خداى سبحان مراقب اعمال آن حضرات باشد هرگاه به صحنه‌اى نزديك شوند كه انسان در آن صحنه خطر لغزش دارد آنان را متوجّه راه صحيح و وجه صواب آن صحنه بسازد ، و به سوى سداد و التزام طريق عبوديّت بخواند و اين همان معنايى است كه آيهء شريفهء ( 74 و 75 اسراء ) « 3 » آن را به پيامبر اسلام خاطرنشان مىكند ، و به آن

--> ( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 3 ، ص 214 + الميزان ( 20 جلدى ) ؛ ج 2 ، ص 222 . [ با تصرف ] ( 2 ) . سورهء حجر ، آيهء 88 . ( 3 ) . و نيز ر . ك : سورهء نساء ، آيهء 113 .