مأموريت با جنگ جهانى دوم عمر اين سفر را تا سال 1945 به درازا كشاند و در همانجا برگردان آثار سهروردى را از عربى به فارسى آغاز كرد . پس از بازنشستگى ماسينيون در مدرسه عالى مطالعات كاربردى ، كربن جانشين او شد و نيمى از سال را در آنجا تدريس مىكرد و نيم ديگر را در مركز مطالعات ايرانى فرانسه در تهران مىگذراند و با اساتيدى همچون علامه طباطبايى ( ره ) ، استاد آشتيانى ( ره ) ، دكترنصر و دكترشايگان به گفت‌وگوهاى علمى و فلسفى مىپرداخت . در سال‌هاى پايانى عمرش موفق به تأسيس دانشگاه قديس به عنوان مركزى بين‌المللى براى تقريب اديان ابراهيمى گرديد . او به زبان‌هاى عربى ، فارسى ، يونانى ، لاتين و روسى آشنايى داشت و به پاس خدماتش در ارتباط با ميراث فلسفى اسلامى از دانشگاه تهران دكتراى افتخارى گرفت و در 7 اكتبر سال 1978 ميلادى دوستانش را به فراق خود مبتلا نمود . شاگردان معروف او عبارتند از : كريستين ژامبه ، پىير لورى ، دكترمحمدامير معزى . زندگى و آراء سهروردى ، اسلام ايرانى ، تاريخ فلسفه اسلامى ، ابن‌سينا و قصه اشراقى ، تأمّلات ما بعد الطبيعى وجه الله و چهره انسان و تصوف و هرمنوتيك مهم‌ترين آثار او هستند . 20 سال پس از فوت او نخستين بزرگداشت وى در پاريس در سال 1998 توسط رايزنى فرهنگى جمهورى اسلامى ايران با حضور گروهى از شاگردان علاقه‌مندش برپا شد و اين اولين و شايد آخرين يادمان اين اسلام‌شناس و مستشرق فرانسوى قرن بيستم بود .