باب صد و دوازدهم پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : كسى كه على عليه السّلام را بيازارد مرا آزرده است [ مستدرك حاكم 3 / 122 ] به سند خود ، از « عمرو بن شاس اسلمى » كه از اصحاب حديبيّه است ، روايت مىكند كه در سفرى كه همراه على عليه السّلام به يمن رفته بودم ، احساس كردم كه مرا مورد جفا قرار داده است . نسبت به ايشان در دل خود كدورتى يافتم . هنگامى كه به مدينه بازگشتم ، از چگونگى برخورد على عليه السّلام با خودم ، به اهل مسجد شكايت مىكردم تا اينكه اين شكايت به گوش رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله رسيد . يك روز صبح كه به مسجد وارد شدم . اصحاب گرداگرد رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله را فرا گرفته بودند ، در اين هنگام چشم پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله به من افتاد ، فرمود : اى عمرو ! به من نگاه كن ! همچنان به آن حضرت چشم دوخته بودم تا در محل خود قرار گرفتم . آنگاه فرمود : اى عمرو ! به خدا سوگند ! مرا آزرده‌اى . گفتم : پناه مىبرم به خداى تعالى از اينكه مرتكب كارى بشوم كه موجبات آزار شما را فراهم آورد . فرمود : آرى ، كسى كه على عليه السّلام را آزرده خاطر و ناراحت سازد ، مرا آزرده است . « حاكم » گفته است : اسناد اين حديث صحيح است ، ليكن « بخارى »