و « مسلم » در « صحيح » خودشان به آن اشاره نكرده‌اند . مؤلف گويد : « امام احمد » اين حديث را در [ مسند 3 / 483 ] و « ابن اثير » در [ اسد الغابة 4 / 113 ] و « ابن حجر » در [ اصابة 4 / قسم 1 / 304 ] آورده‌اند . و « ابن حجر » مىگويد : « احمد » و « بخارى » در « تاريخ » خود و « ابن حبان » در « صحيح » خود ، و « ابن منده » و « ابن عبد البرّ » در [ استيعاب 2 / 442 ] به دو طريق ، و « متّقى » در [ كنز العمال 6 / 152 ] نقل كرده و مىگويد : « احمد » و « بخارى » در « تاريخ » و « حاكم » از « عمرو بن شاس » و « متّقى » در [ 4 / 400 ] مىگويد : « ابن ابى شيبه » و « بخارى » در « تاريخ » و « طبرانى » نقل كرده‌اند و « هيثمى » در [ مجمع 9 / 129 ] آورده است و مىگويد : حديث مزبور را « امام احمد » . . . مختصرى از آن را « طبرى » و « بزّاز » مختصرتر از آن ، ياد كرده‌اند و « محب طبرى » در [ الرياض النضرة 3 / 165 ] نقل نموده و مىگويد : « امام احمد » آن را آورده است و مختصرى از آن را هم « ابو حاتم » نقل كرده است . [ مستدرك حاكم 3 / 121 ] به سند خود ، از « عبيد الله بن ابى مليكه » از پدرش نقل كرده است يكى از شامىها در حضور « ابن عباس » از حضرت على عليه السّلام نكوهش كرد . « ابن عباس » كه به شدّت ناراحت شده بود ، گفت : اى دشمن خدا ! با اين نكوهشى كه از حضرت على عليه السّلام نمودى ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله را آزرده خاطر ساختى ؛ حق تعالى مىفرمايد : * ( إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الله وَرَسُولَه لَعَنَهُمُ الله فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً ) * ( سوره احزاب ، آيه 57 ) ؛ آنها كه خدا و رسول او را آزار مىدهند ، خداى تعالى آنان را در دنيا و آخرت لعنت مىكند و براى آنها عذاب خوار كننده‌اى آماده ساخته است . اى مردك ! اگر رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به صورت ظاهر زنده بود ، گفتار تو او را آزرده مىساخت . « حاكم » گفته است : اين حديث صحيح است ، ليكن « بخارى » و « مسلم » در كتاب « صحيح » خودشان از آن ياد نكرده‌اند .