[ تاريخ ابن جرير طبرى 2 / 62 ] با اندك اختلافى كه در لفظ داشت ، بدست آورده‌ام . [ كنز العمال 6 / 392 ] از حضرت على عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به فرزندان عبد المطلب فرمود : اى بنى عبد المطلب ! با بعثت خويش بهترين دستورهايى را آورده‌ام كه خير دنيا و آخرت شما را در بر دارد . خداى تعالى به من دستور داده است تا شما را بسوى او بخوانم . اينك هر كدام از شما كه مرا در بثمر رسانيدن آئينى كه در نظر دارم كمك كند و وزارت مرا به عهده بگيرد ، برادر ، وصى و جانشين من در ميان شما خواهد بود . فرزندان عبد المطلب كه چنين گمان و انتظارى نداشتند متفقا سرها را به زير انداخته و پاسخى نداند ، در اين هنگام عرض كردم : يا نبى الله ! من وزارت شما را به عهده مىگيرم . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دست بر گردن من گذاشت و فرمود : اين بزرگوار ، برادر و وصى و خليفه من در ميان شماست . بنا بر اين ، سخن او را بشنويد و از فرمان او اطاعت كنيد . اين حديث را « ابن جرير » نقل كرده است . [ همان كتاب 6 / 155 ] رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به حضرت على عليه السّلام ، فرمود : آيا مىخواهى با مژده‌هايى كه به تو مىدهم تو را خرسند سازم ؟ تو ، برادر و وزير من مىباشى . دين مرا ادا مىكنى و وعدهء مرا به پايان مىرسانى و ذمّهء مرا برى مىكنى . اينك كسى كه در زنده بودن من تو را دوست بدارد ، به مرگ طبيعى مىميرد و كسى كه پس از رحلت من و در روزگار زندگى تو ، تو را دوست بدارد ، خداى تعالى سرانجام او را به امن و ايمان نائل مىگرداند و كسى كه تو را پس از رحلت من دوست بدارد در حالى است كه تو را نديده است ، خداى تعالى ايمنى و ايمان به او ارزانى مىفرمايد و او را از بيم روز قيامت ايمنى مىبخشد و كسى كه كينهء تو را در دل داشته باشد و با چنين حالى بميرد ، به مرگ جاهليت مرده و به آنچه در اسلام عمل كرده است محاسبه خواهد شد . اين حديث را « طبرانى » از « ابن عمر » روايت كرده است .