و علت گريهء تو چيست ؟ عرض كردم : چند جهت در رابطه با جانشينى شما مرا نگران مىسازد ؛ يكى آنكه ، قريش مىگويد چقدر زود محمد صلَّى اللَّه عليه و آله از پسر عمويش كناره گرفت و او را از درجهء اعتبار ساقط كرد و جهت ديگر آنكه ، ارادهء من آنست كه در راه خدا جهاد كنم ؛ بدليل آنكه خداى تعالى مىفرمايد : * ( وَلا يَطَؤُنَ مَوْطِئاً يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلا يَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا ) * . . . ( سورهء توبه ، آيه 120 ) ؛ مسلمانان سلحشور هيچ گامى كه موجب خشم كافران مىشود برنمىدارند و ضربه‌اى از دشمن نمىخورند ، مگر اينكه بخاطر آن ، عمل صالحى براى آنها نوشته مىشود ؛ زيرا خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند . با توجه به اين آيه شريفه ، مىخواهم در نبرد با كافران ، شركت كنم تا از اين طريق از فضل و بخشش خداى تعالى برخوردار گردم . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در پاسخ فرمود : اينكه گفتى قريش در نكوهش از تو خواهند گفت كه تو را در اسرع وقت ، از خود دور ساختم و به خوارى انداختم ، بديهى است كه نبايد از اين بابت ناراحتى در دل خود ايجاد كنى و تو بايد از هر جهت ، مرا اسوه خودت قرار بدهى ؛ بدليل اينكه همين مردم بودند كه مرا جادوگر و كاهن و دروغگو مىگفتند ! سپس فرمود : هرگاه بخواهى از فضل و رحمت الهى بهره‌مند گردى ، چندين رطل فلفل كه از يمن براى ما آورده‌اند به فروش و از پولى كه بدست مىآورى خود و فاطمه از آن بهره‌مند شويد تا از فضل خدا برخوردار گرديد . گفتنى است كه اصلاح مدينه بسته به وجود من و تو مىباشد و ديگران نمىتوانند امور آن را عهده‌دار بشوند ! « حاكم » گفته است : اين حديث از احاديث صحيح است . مؤلف گويد : حديث مورد بحث را « سيوطى » در « الدّر المنثور » در ذيل تفسير آيه * ( ما كانَ لأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الأَعْرابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ الله ) * ( سوره توبه ، آيه 120 ) متذكر شده و اضافه مىكند كه اين حديث را