هيثمى در [ مجمع 9 / 104 ] حديث مزبور را نقل كرده است . و از « عمرو ذومّر » و « زيد بن ارقم » روايت كرده است كه هر دو تن گفتند : در روز غدير خم ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطابه‌اى ايراد كرد و در ضمن آن فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » و اضافه كرد : « پروردگارا ! دوست على را دوست بدار و دشمن او را دشمن بدار و كسى كه او را يارى كند و اعانت نمايد ، او را يارى و اعانت كن » سپس گفته است : اين حديث را « طبرانى » و « احمد » تنها از « زيد » روايت كرده‌اند ( تا آنجا كه مىگويد ) « بزاز » هم به نقل آن پرداخته است . « متقى » نيز در [ كنز العمال 6 / 154 ] اين حديث را نقل كرده است . و اظهار مىدارد : « طبرانى » حديث مزبور را از « عمرو و ذومّر » و « زيد بن ارقم » ( يعنى از هر دو تن ) نقل كرده است . [ همان كتاب 4 / 368 ] به سند خود ، از « عطيه عوفى » روايت كرده است كه گفت : در ديدارى كه با « زيد بن ارقم » داشتم ، به او گفتم كه دامادم حديثى از تو ، دربارهء على عليه السّلام در روز غدير خم نقل كرده است و من مىخواهم آن حديث را از شخص خودت بشنوم . « زيد بن ارقم » گفت : در درون شما عراقىها حالات خاصى است كه من ناچار از سكوت مىباشم ! به وى گفتم : از سوى من كمال ايمنى را داشته باش و ناراحتى به خود راه نده ! سپس گفت : آرى ، در جحفه ( غدير خم ) بود كه هنگام ظهر فرا رسيد و حضرت رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بازوى على عليه السّلام بدست گرفت و خطاب به مردم ، فرمود : اى مردم ! مگر نمىدانيد كه من نسبت به مؤمنان از خود آنها اوليتر مىباشم ؟ همه گفتند : بديهى است كه از همه مؤمنان نسبت به جان آنان اوليتريد . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به همين دليل كه اوليتر از همهء مؤمنان مىباشند فرمود : « فمن كنت مولاه فعلىّ مولاه » « عطيه » گويد : از وى پرسيدم : آيا رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : « اللَّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه » ؟ « زيد » گفت : آنچه را كه شنيده بودم به تو گفتم . مؤلف گويد : اين حديث را « متقى » در [ كنز العمال 6 / 390 ] روايت كرده