خداوند آنان را بر اثر ستمگرى و سرپيچى از دستورات الهى در قيامت با عذاب خواركننده‌اى مجازات خواهد كرد . خلاصهء سخن : قريش پيامبر را آزار دادند و او هم در حقّ آنان نفرين كرد . زمانى كه آنان گرفتار عذاب شدند ، به او پناه بردند و وعدهء توبه دادند . ليكن پس از آن‌كه خدا عذاب را از آنها برداشت ، پيمان خود را شكستند . بنابراين ، خدا آنان را به جهنم تهديد كرد و چه بد جايگاهى است . وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ . ضمير « قبلهم » به قريش بر مىگردد و معناى آيه چنين است : خدا خاندان فرعون را از راه نعمت‌ها و حكومت در زمين آزمود ، چنان‌كه از راه برداشتن عذاب از قريش ، آنان را امتحان كرد . او موسى را به سوى قوم فرعون فرستاد ، چنان‌كه محمّد صلّى اللّه عليه و إله را به سوى قريش فرستاد و همهء آنان به مخالفت برخاستند و از فرمان خدا سرپيچى كردند . موسى بنى اسرائيل را آزار مىداد ، پسران آنان را سر مىبريد و دختران را براى خدمت و كلفتى زنده نگه مىداشت . موسى از او خواست كه بنى اسرائيل را با او بفرستد ، تا آنها را هرجا كه بخواهد ببرد . نظير اين سخن است ، آيهء 47 از سورهء طه : « بنى اسرائيل را با ما بفرست و آزارشان مده » ، به جلد پنجم رجوع كنيد . وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ . اين آيه از سخنان موسى براى قوم فرعون است و معناى آن چنين مىباشد : از فرمان خدا سرباز نزنيد كه من حجّت و دليل كافى و وافى براى اثبات حق دارم . وَ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ . من به خدا پناه مىبرم ، اگر شما نسبت به من قصد بد داشته باشيد ، وَ إِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ . از من دست برداريد و مرا به حال خودم رها كنيد و اگر تصديقم نمىكنيد و دعوتم را نمىپذيريد ، نه به سود من كار كنيد و نه بر زيانم .