هرگاه حكومت اسلامى تأسيس شود ، همه در سايهء قانون با امنيت كامل به سر مىبرند ، و هيچ حاكمى حق ندارد بر خلاف مقررات و قانون شرع مطهر قدمى بردارد . پس ، معناى « امين » اين است كه فقها تمام امورى را كه اسلام مقرر داشته به طور امانت اجرا كنند ، نه اين‌كه تنها مسأله بگويند . مگر امام مسأله‌گو بود و تنها بيان قانون مىكرد ؟ مگر پيامبران مسأله‌گو بودند تا فقها در مسأله‌گويى امين آنها باشند ؟ البته مسأله‌گويى و بيان قوانين هم يكى از وظايف فقهى است ، لكن اسلام به قانون نظر آلى دارد ؛ يعنى آن را آلت و وسيلهء تحقق عدالت در جامعه مىداند ، وسيلهء اصلاح اعتقادى و اخلاقى و تهذيب انسان مىداند . قانون براى اجرا و برقرار شدن نظم اجتماعى عادلانه به منظور پرورش انسان مهذب است . وظيفهء مهم پيغمبران اجراى احكام بوده ، و قضيهء نظارت و حكومت مطرح بوده است . روايت حضرت رضا عليه السلام را خواندم كه « لَو لَم يَجعَل لَهُم إماماً قَيِّماً أميناً حَافِظاً مُستَودِعاً ، لَدَرَسَتِ المِلَّةُ . . . » « 1 » به طور قضيهء كلى مىفرمايد : براى مردم امامِ قيّمِ حافظِ امين لازم است . و در اين روايت مىفرمايد : فقها امناء رسل هستند . از اين صغرا و كبرا « 2 » برمىآيد كه فقها بايد رئيس ملت باشند ، تا نگذارند اسلام مندرس شود و احكام آن تعطيل شود . چون فقهاى عادل در كشورهاى مسلمان‌نشين حكومت نداشته و ولايتشان برقرار نشده ، اسلام مندرس گشته و احكام آن تعطيل شده است ، فرمايش حضرت رضا عليه السلام به تحقق پيوسته است . تجربه صحت آن را بر همه ثابت كرده است . اكنون اسلام مندرس نشده است ؟ اكنون كه در بلاد اسلامى احكام اسلام اجرا

--> ( 1 ) . علل الشرائع ، ص 253 ، حديث 9 ؛ عيون أخبار الرضا ، ج 2 ، ص 101 ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار ، ج 6 ، ص 60 ، حديث 1 . ( 2 ) . مراد حضرت امام رحمه الله از صغرا و كبرا به ترتيب ، اين دو جمله است : « فقها امناء رسل هستند » و « براىمردم ، امام قيّم حافظ امين لازم است » يعنى با علم به اين‌كه فقها امين پيامبرانند و رهبر مردم هم بايد فردى امين باشد نتيجه مىگيريم كه سررشته امور را فقيهان بايد به دست گيرند .