روايت جعل كرد . و اگر فقيه نباشند ، نمىتوانند بفهمند كه فقه چيست و حكم اسلام كدام . و ممكن است هزاران روايت را نشر بدهند كه از عمّال ظلمه و آخوندهاى دربارى در تعريف سلاطين جعل شده است . به طورى كه ملاحظه مىكنيد ، با دو روايت ضعيف چه بساطى راه انداخته‌اند « 1 » ، و آن را در مقابل قرآن قرار داده‌اند - قرآنى كه جديت دارد بر ضد سلاطين قيام كنيد و

--> ( 1 ) . در بين روايات به ندرت اخبارى ديده مىشود كه اطاعت پادشاه و سلاطين را لازم شمرده است . اين‌روايات دستاويز گروهى براى توجيه سكوت در برابر ستمگران گرديده است ، با اين‌كه اين روايات از حيث سند ضعيف و از جهت دلالت نيز عموماً نارساست . براى تأييد مدعا در اين‌جا دو نمونه از روشن‌ترين و مهم‌ترين اين روايات را مىآوريم : عَنْ جَماعَةٍ عَن أبي المُفَضَّل ، عَن جَعفر بنِ مُحمّد بنِ جَعفر ، عَن عَلي بنِ الحَسن بنِ عَلي بن عُمر بن عَلي بنِ الحُسين عَن حُسين بنِ زَيد بنِ عَلي عَن جَعفر بنِ مُحمّد ، عَن آبائه عليهم السلام عَن النَبي صلى الله عليه و آله و سلم ، قَال : « السُّلْطانُ ظِلُّ اللَّهِ فِي الْأرضِ ، يَأوِي إلَيْهِ كُلُّ مَظْلُومٍ ، فَمَنْ عَدَلَ كانَ لَهُ الأَجْرُ وَعَلىَ الرَّعِيَةِ الشُكْرُ . وَمَنْ جارَ كانَ عَلَيْهِ الوِزْرُ وعَلَى الرَّعيَةِ الصَّبْرُ حَتّى يَأْتِيَهُمُ الأَمرُ » بحار الأنوار ، ج 72 ، ص 354 ، حديث 69 . پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « پادشاه سايه خدا بر روى زمين است ، هر ستمديده‌اى به او پناه مىبرد . اگر عدالت ورزد ، براى او پاداش نيكوست ، و بر مردم است كه وى را شكر گزارند . و اگر ستم كند ، گناه آن بر اوست ، و بر مردم است كه شكيبايى نشان دهند تا آن‌كه امر خدا در رسد » . مُحمّد بن عَلي بن بَشّار ، عَن عَلي بنِ إبراهيم القَطَّان ، عن مُحمّد بنِ عَبدِاللَّه الحَضرَمي ، عَن أحمد بنِ بَكر ، عَن مُحمّد بن مُصعَب ، عَن حَمّاد بن سَلَمَة ، عن ثَابت ، عَن أَنس ، قَال : قَال رَسُولُ اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم : « طاعَةُ السُّلطانِ واجِبَةٌ وَمَنْ تَرَكَ طاعَةَ السُّلطانِ ، فَقَدْ تَرَكَ طاعَةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ، وَدَخَلَ في نَهيِهِ . إنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ : ( وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ) » . بحار الأنوار ، ج 72 ، ص 368 ، حديث 1 . پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « اطاعت پادشاه واجب است ؛ هر كس اطاعت او را رها كند ، فرمان خدا را رها كرده است و در نهى خداوند وارد شده است كه فرموده : « با دست خود خود را به هلاكت نيندازيد » . اما از راويان روايت اول ابى المفضل ضعيف ، و على بن الحسن مجهول ، و حسين بن زيد غير ثقه است . از راويان روايت دوم نيز على بن ابراهيم و محمد بن مصعب مجهول و محمد بن عبداللَّه و احمد بن بكر و حماد بن سلمه و ثابت و انس غير ثقه‌اند . در مقابل اين روايات ، در ( بحار الأنوار ، ج 72 ، ص 335 - 385 ، ابواب 81 - 84 ) روايات فراوانى بر خلاف مضمون آن دو روايت وارد شده است .