السيد الخميني

مقدمه 7

ولايت فقيه ( حكومت اسلامى ) ( موسوعة الإمام الخميني 21 ) ( فارسى )

2 - در همهء امورى كه با دين و دنياى بندگان خدا ارتباط دارد و بايد انجام شود . ايشان در ادامه به ده مورد از شئونات ولايت فقها و از آن جمله : افتاء ، اجراى حدود الهى ، حفظ اموال يتيمان و مجانين و غايبين ، تصرف در اموال امام معصوم عليه السلام و . . . با استناد به آيات و روايات و استدلال‌هاى فقهى توجه خاص كرده و به تفصيل بحث كرده است « 1 » . گرچه از مطالب اوليه مرحوم نراقى رحمه الله برمىآيد كه او ولايت فقيه را شامل امر حكومت نيز مىدانسته است ، اما خود در وجهى گسترده بر آن تصريح و تأكيد نمىكند . پس از مرحوم نراقى ، حضرت امام خمينى ( س ) تنها فقيهى است كه علاوه بر بحث در اين مورد مثل ساير فقيهان به تناسب مسائل مختلف ، ولايت فقيه را در تصدى امر حكومت با همان معناى جامع و شامل ، براى اولين بار با روشنى و تأكيد و تصريح ، تفصيلًا مورد بررسى و اثبات قرار داده است و چنان‌كه اشاره شد مبحث ولايت فقيه را يك بار به صورت شفاهى در طى سيزده جلسه در نجف اشرف تدريس نموده‌اند كه كتاب حاضر ، صورت مكتوب و ويرايش‌شدهء همان درس‌هاست . و بار ديگر مبحث ولايت فقيه را در جلد دوم - از مجموعه پنج جلدى - « كتاب البيع » « 2 » تقريباً با همان سبك نوشته‌اند . امام خمينى در كتاب « ولايت فقيه » با عنايت و تأكيد بسيار ، اصل « ولايت » - كه اساس و پايه تمام وظايف است - به خصوص ولايت در امر حكومت و جنبه‌هاى سياسى آن را مورد بررسى قرار داده‌اند . و در اين باب علاوه بر تبيين عوامل سياسى و اجتماعى كه سبب شده است تا اين مهمترين موضوع اسلامى مورد بىاعتنايى قرار گيرد ، ضمن بحث‌هاى استدلالى بر همان روش متقن فقهى ، به برنامه‌ريزى عملى براى

--> ( 1 ) . البيع ، ج 2 ، ص 655 . ( 2 ) . همان .