- فج - تابعان أهل البيت عليهم السلام به آن تصريح نموده اند آنست كه اعتقاد بايد كرد كه آنچه از أمور غيبي متعلق به احكام دين باشد خداى تعالى عند الاحتياج آن را به پيغمبر واوصياى أو اعلام مىنمايد وزيادة از اين دعوى نكرده اند وبه تواتر رسيده كه حضرت پيغمبر مدتها در مسأله انتظار وحى كشيده اند واگر ايشان را در أول فطرت يا در أول بعثت اطلاع بر جميع غيب مىبود انتظار وحى كشيدن بي وجه مىبود " صورة مكتوبين من المكاتيب المشار إليها واتماما للفائدة للناظرين أنقل المكتوبين الأخيرين من تلك المجموعة هنا به عين عبارتهما وعنوانيهما وهما : جواب قضاى نور الله الحسيني - الله أكبر ، ورقهاى مسوده خدام شمرد شد ودر وقت شماره مجملا معلوم شد كه از قبيل همان سخنان خام بيهوده سابق است كه أصلا مناسبتى به كلام عقلاء فضلا عن الفضلاء ندارد وسواد شما را بر آن داشته كه در برابر جفا كشيدگان وادى فضل نا در برابر نويسد اين نوشته ها همان لايق است كه در پهلوى كتاب دلستان شما مجلد شود ودر تمثيل حال به همين يك بيت اكتفا نموده قطع گفت وشنيد مىنمايد اگر چه يك مرتبه اين سنت را پيش از اين به كار بسته بود : اى مگس عرصه سيمرغ نه جولانگه توست * عرض خود مىبرى وزحمت ما مىدارى " رقعه مير يوسف على الحسيني - الله أكبر ، بر أرباب وجد وحال وأصحاب فضل وكمال مخفى نيست كه وسيله قرب ومنزلت در عجز ومسكنت مضمر است نه در رفعت ومكنت بنده كه باشم كه برابر مگس باشم چه مگس را حالت پرواز است وبنده را نيست واز چند وجه مگس بهتر است از سيمرغ أول آنكه مگس غالبا با پادشاهان سلوك مىكند وپادشاهان پيش أو عاجز آيند شنيدم كه سلطان محمود سبكتكين از بزرگى پرسيد كه چه حكمت است خداى تعالى را در خلقت مگس ؟ - گفت كمترين حكمت آنست كه عجز جباران را به ايشان نمايد دوم آنكه حكما گفته اند كه مگس دفع عفونت وو با مىكند