جلال الدين الحسيني

114

فيض الإله في ترجمة القاضي نور الله

وأقارب رسيد القصة توفيق يزدانى وتأييد آسمانى قرين رأى آن مظهر الطاف رباني گشته در عنفوان جوانى به اتفاق برادر خود سيد زين الدين على كه از راه شيراز متوجه سفر هندوستان شده بود به شيراز آمد ورحل أقامت در آنجا انداخت ومطالعه علوم ديني وتحصيل معارف يقيني را وجهه همت والانهمت ساخت ودر خدمت مولانا أم الدين كربالى وديگر موالى آن حوالي كه از أعاظم تلامذه سيد المحققين مير سيد شريف علامه شيرازي بودند به استفاده اشتغال نمود وبه اندك روزى قصب السبق از فضلاى زمان وأكابر دوران ربود وچون بعد از استجماع اقسام فضل وكمال به شوشتر مراجعت نمود تمامى ولايت خوزستان در سلك تصرف وتسخير سلاطين مشعشع انتظام يافته بود وشعشعه رايات ايمان ايشان بر فضاى آن عرصه دلگشاى تافته هواي جانفزاى آن ديار از غبار فتنه وخلاف وشوائب تفرقه واختلاف صاف شده بود لاجرام أقامت آنجا را كه وطن اصلى بود مناسب شمرد وصبيه قدسية صاحب أعظم خواجة حسين شوشترى را كه از خاندان عزت بود به عقد خود در آورد وبر سجاده نقابت ومسند هدايت نشسته براهين جليه أو در جسم مواد بغى وعناد أهل فساد يد بيضا مىنمود وسده سينه اش مرجع أكابر واشراف ومأمن خائفان آن حدود وأطراف بود واز جمله مآثر توفيقات أو آنكه به صحبت فيض بخش غوث المتألهين سيد محمد نور بخش قدس سره رسيده بود واز أو تلقين ذكر وانابت يافته ودر شيراز با جناب شمس الدين محمد لاهيجى شارح گلشن راز صحبت بسيار داشته واز خدمت درويشان وفيض صحبت ايشان نصيب فراوان يافته وچنانچه شيمه كريمه نفوس قدسية أكثر افراد آن سلسله عاليه بود پيش از موتت طبيعي بند علايق صوري گسسته واز دركات سجين أسفل سافلين مرتبه حيواني رسته وبه أوج درجه ملكي پيوسته بر كنگره عرش شهود نشست فلله درهم من أقوام أجسادهم فرشية وأنفسهم عرشية ، لاجرم هرگز آن قدسي صفات به اغراض دنيه دنيوية واعراض رديه صورية التفات نمىنمود ودامن همت را بالوث تعلقات جسماني ، وأرواث مستلذات شهوانى نمىآلود بلكه هميشه همت