امام خمينى ، مدّ ظله العالى ، السلام عليكم ورحمة اللَّه وبركاته احتراماً ؛ معروض مىدارد : به سؤال‌هاى ذيل ، پاسخ عنايت فرماييد . در بين افرادى كه به جبهه مىروند ، رانندگانى هستند كه شغل آن‌ها در وطن ، رانندگى نيست و يا اگر راننده هستند ، در شهر با تاكسى و مانند آن مشغول كار مىباشند و در مادون مسافت ، در نقل و انتقالند ؛ ولى وقتى به جبهه مىروند ، يك‌ماه يا دوماه يا كمتر يا بيشتر - به طور موقت - ماشينى در اختيار آن‌ها گذاشته مىشود كه افراد و يا بارهايى را جابه‌جا كنند و تقريباً همه روز در جبهه ، كارشان همين است و مسافت‌هايى را طولانى و يا كوتاه مىپيمايند . در اين‌جا چند سؤال مطرح است : 1 . آيا اين‌گونه افراد ، در اين مدت كه در جبهه هستند ، بايد نماز را تمام بخوانند و يا شكسته ؟ 2 . در صورتى كه بايد نماز را تمام بخوانند ، آيا سفر اول استثنا است يا خير ؟ بسمه تعالى ، در سفرهايى كه به عنوان راننده ، در جبهه رفت و آمد مىكند - غير از سفر اول - نماز تمام است . [ سؤال 2319 ] 3 . در صورتى كه استثنا باشد سفر اول ، مبدأ و انتهايش كجا است ؟ آيا از وقتى كه از وطن - مثلًا قم - در آمده ، تا به وطن بر مىگردد ، سفر اول است ( البته فرض اين است كه قصد اقامه ، در هيچ جاى سفر ندارد ) و يا اين‌كه همين كه اين شخص ، مثلًا وارد دزفول شد و يك سفر از دزفول به اهواز رفت و برگشت به دزفول ، سفر اول تمام مىشود ؟ بسمه تعالى ، با برگشت به دزفول در فرض مسأله ، سفر اول پايان مىپذيرد . [ سؤال 2320 ] 4 . آيا در فرض مسأله ، فرقى هست بين كسى كه از قم ماشين را در اختيار بگيرد و بين كسى كه وقتى به جبهه رسيد ، ماشين در اختيارش قرار داده مىشود ؟