ايران ؛ بالاخص بهشتى قهرمان به درخواست عدهء كثيرى از كارمندان فنى ترابرى ارتش جمهورى اسلامى خواستيم مسأله‌اى را كه هنوز كسى نتوانسته برايمان حل نمايد ، شما محبت بفرماييد آن‌را حلاجى نموده و از رسانه‌هاى گروهى ، در اختيار امت حزب اللَّه قرار دهيد تا براى همگان روشن گردد . مسأله از اين قرار مىباشد : ما به عنوان فنى در ارتش استخدام شديم ؛ ولى چون شغل ما راننده مىباشد ، كارمان روى برنامهء معينى پيش نمىرود ؛ مثلًا 18 كيلومترى تهران كرج كه اداره مىباشد ، محل كار ما هست . ما را از آن‌جا به مقصد آبيك قزوين مىفرستند براى مأموريت - به مدت يك ماه - كه خودروى خود را در آن‌جا مىبريم براى بردن بار درون آن اداره ، و خودمان با سرويس ادارى اياب و ذهاب داريم ، و يا اين‌كه به مقصد منظريهء قم و يا به منطقهء جنگ مىرويم . ما نمىدانيم كه آيا دائم السفر حساب مىشويم تا طبق مسأله 1311 كه در رسالهء امام ذكر شده و يا مسائل ديگر كه گفته شده : كسى كه شغلش رانندگى است نماز او درست مىباشد ، نمازمان را درست بخوانيم ، يا اين‌كه دائم السفر حساب نمىشويم و نمازمان شكسته است ؟ در صورتى كه ما نه دائم السفر هستيم ، و نه اين‌كه دائم در وطن ؛ و لذا مسأله خود را نمىدانيم و از هر روحانى هم كه سؤال مىكنيم مىگويند : بايد از دفتر امام سؤال شود . از اين‌رو مزاحم شما برادران شديم و نظر خواستيم . ضمناً از شما كمال سپاسگزارى را داريم . در ضمن منزل ما در كرج ، شهرك فرديس مىباشد و تا وطن اصلى ما . . . كيلومتر مىباشد . وطن ما شميران مىباشد و ما مىخواهيم به تهران برويم و قصد زندگى در كرج را نداريم . نماز ما چگونه است ؟ شكسته يا درست ؟ بسمه تعالى ، اگر شغل شما در مدت مذكور ، رانندگى در مقدار مسافت شرعى است ، در آن مدت ، وظيفهء شما تمام است .