[ سؤال 2305 ] 10694586 بسمه تعالى 27 / 8 / 1360 محضر مبارك مرجع تقليد شيعيان جهان و رهبر مسلمين ، حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى ، دام ظله العالى ، محترماً ؛ تقاضامند است نظر مبارك را در زمينه مسائل مشروحه ذيل بيان فرماييد كه ضرورى است : 1 . شخصى راننده ارتش است و برنامه كارش از نظر دستور ادارى كاملًا مشخص نيست كه در چه مواقعى مىباشد ، هر لحظه احتمال مسافرت براى انجام كار ادارى هست . شايد ده روز به تهران برود يا بيست روز به جايى نرود . بر طبق نياز و ضرورت ادارى برنامه كارش را تنظيم مىكنند و به دست خودش نيست . در موقعى كه براى انجام مأموريت مىرود ، حكم نماز و روزه‌اش چگونه است ؟ هنگامى كه در محل سكونت خانواده‌اش مىباشد چگونه است ؟ البته محل سكونت هم وطنش نيست و احتمال دارد مدت دو سال باشد و بعد منتقل شود به شهر ديگرى . بسمه تعالى ، در وقت انجام مأموريت كه به مقدار مسافت يا بيشتر رانندگى مىكند ، تمام بخواند و در محل سكونت كه وطن او نيست ، بدون قصد اقامت ده روز ، شكسته بخواند . 2 . دربارهء مسأله شماره 1490 رساله عمليه امام در مورد مكروهيت نماز جماعت با مسافر توضيح دهيد كه باتوجه به ضرورت وحدت و نتيجه مؤثر آن منظور از اين مكروهيت و تأثير آن در مقبوليت نماز چگونه است ؟ بسمه تعالى ، نماز صحيح است ، و كراهت به معنى اين است كه ثواب آن از جماعت‌هاى ديگر كمتر است . 3 . افرادى از پرسنل ارتش هستند كه فاصله محل كارشان با منزل مسكونىشان كه در پايگاه مىباشد بيست و چهار كيلومتر است و يك روز كار و دو روز استراحت مىكنند . با توجه به آن‌كه حداقل مدت مأموريت آن‌ها در پايگاه دو سال و يا احتمالًا بيشتر مىباشد و بعد از آن منتقل مىشوند و آن‌جا براى آن‌ها جنبه وطنى ندارد ، تكليف آنان از نظر نماز و روزه در محل كار و در محل مسكونى چگونه است و تكليف خانواده‌هايشان كه به صورت ثابت در محل مسكونى هستند چگونه است ؟